#WOT 2: Relativeren

Relativeren? Hoe doe je dat? Het is een kunst op zich. Zelf zie ik het altijd als een uitdaging om het leven zelf in zo’n perspectief te zien dat het leuk, zinvol en uitnodigend is. Niet altijd even makkelijk met alle negativiteit die zeker ook speelt in de wereld. Mijn toverwoorden en magische gedachten haal ik daarvoor uit mijn blogs en columns. Door te schrijven met een blije en positieve twist maak ik van de zware en beladen gebeurtenissen iets behapbaars. Natuurlijk is niet alles goed te praten, maar je hebt wel altijd een keuze in het omgaan met benarde, benauwde en vervelende situaties.

Humor is een belangrijk aspect voor het toveren van lachen op aangedane gezichten. En jezelf en anderen niet zo serieus nemen. Mijn Boef, rasoptimist nummer één, weet altijd een manier te vinden om het glas halfvol te zien als ik met de handen in het haar naar de bodem zit te turen.  Soms kunnen andere mensen je dus een spiegel voorhouden over je eigen soms in cirkels ronddraaiende redeneringen.

Wel ben ik van mening dat niet alles te relativeren is. Sommige zaken zijn gewoon kut en klote. En ik vind dat dat moet kunnen. Zo is onlangs mijn moeder overleden. En daar zijn eigenlijk geen woorden voor. Je kan nog zo tegen jezelf zeggen: ze heeft niet geleden, ikzelf zou tekenen voor zo’n dood. Maar toch…het gemis blijft, de pijn blijft, het verdriet blijft. Het enige wat ik kan doen, is het ombuigen naar iets moois, in een gedicht of stukje tekst. En in die ombuiging zit dan gelijk de relativering. Met een randje. Een rouwrandje in dit geval.

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

 

Advertenties

#WOT 1: Liefde

Al surfend op het net kwam ik terecht bij een oude, nog steeds bloedmooie liefde van mij: de WOT. WOT staat voor Write on Thursday en het wordt door een aantal bloggers al jaren gedaan. Een tijdje heb ik er aan meegedaan, maar door omstandigheden (ik weet niet eens meer welke) verloor ik deze goede schrijfgewoonte uit het oog. Het lijkt mij mooi om deze verwaarloosde draad dit jaar weer stevig op te pakken. Elke donderdagochtend even mijn gedachten over een woord laten gaan. Heerlijk.

Er is alleen een klein probleem: ik heb het eerste woord van dit jaar al gemist. En dat terwijl het is nog wel zo’n mooie is: liefde. Mijn leven hangt er met duizend draden, duizend sprookjes in duizend-en-één-nachten aan vast. Ik heb er zelf een lied over geschreven. Dus daarom ben ik voor deze ene keer de uitzondering, laat ik mijn hart spreken en schrijf ik op zondagavond mijn eerste WOT van 2018. Het voornemen is om dit jaar alle 52 woorden te beschrijven. En ik ga er vanuit dat mijn liefde voor het woord dat voor elkaar bokst, zoals zij zoveel zaken gedaan krijgt. Rabarbara is namelijk een optelsom van liefde voor letters, woorden, zinnen. Daarmee is alles begonnen en daarmee zal alles ooit ook eindigen. Zoals Slauerhoff eens schreef: “Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.” Al zijn bij mij de gedichten ook: blogs, columns, liedjes en andere woordkunsten die ik fabriceer.

Voor nu wil ik ik iedereen en daarmee de wereld meegeven dat we lief moeten zijn voor elkaar. Het is naïef om te denken dat ik de grote boze buitenwereld kan veranderen, dat weet ik. Maar ik kan wel een beetje liefde de wereld instrooien voor hen die het willen en kunnen ontvangen. Let love rule!

 

 

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.