Tag: WOT

#WOT 8: Woord

Heel vaak hoor je mensen zeggen dat ze ergens geen woorden voor hebben. Dat begrijp ik nooit zo goed. Ik heb namelijk overal woorden voor. Soms is het weleens leeg en dof in mijn hoofd, maar zodra ik mij focus op de woorden in mij (want die leven daar veelvuldig) kom ik altijd tot een bepaalde slotsom. Je kan het ook een mening, visie of gedachte noemen. Maar er komt iets uit mijn vingers als ik mijn gedachten probeer te vangen met mijn toetsenbord. Daar gaat het om.

Op de momenten in mijn leven die vergelijkbaar zijn met de woordeloze van de ‘andere’ mensen, kruip ik achter mijn laptop (een MacBook Pro) en vertellen de woorden mij in een eindeloze stroom hoe ik mij voel, wat ik bedoel en waar ik naartoe wil. Verhelderend en ordenend zijn zij. En ook wijs. Onmeetbaar wijs. Mijn woorden liegen niet, al verfraaien ze de waarheid soms wel. Mijn woorden weten eerder wat ik wil en waar ik sta dan ikzelf. Ze helpen mij en daarmee jou.

Ik heb niet om deze woordenwereld gevraagd. Soms zou ik willen dat ik een andere gave had. Bijvoorbeeld zingen of auto’s maken. Maar dan bedenk ik mij dat ik een van de gelukkige ben die altijd wat te vieren heeft. Er is altijd wel een gedicht of verhaal te schrijven van een gebeurtenis. En zo vang ik mijn leven. Vang ik mijn leven in woorden. Maar niet alleen mijn eigen leven. Nee. Ook dat van anderen. In de artikelen die ik schrijf voor de krant en de columns die ik schrijf over mijn medemens. Als je een schrijver kent, ga je nooit verloren. Je wordt vereeuwigd in geschreven taal. Bestaat er iets mooiers?

 

woorden

 

jij zingt in mij

mijn eigen taal

een gedachtestroom

vol woorden

 

ik schrijf voor jou

mijn eigen taal

een gedachtestroom

met woorden

 

de woorden weten

wat waar wordt

en wat waar is

geen leugen

 

de woorden spreken

wat waar is

voor jou

wat waar wordt

voor mij

 

de woorden zingen

in mij

ik schrijf ze op

voor jou

 

weet jij ze ook?

spreek jij ze ook?

wat is waar?

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

 

#WOT 6: Zin

Vorige week had ik even geen zin in een WOT. Mijn hoofd stond er niet naar want mijn week was bomvol. Soms voel ik mijn schuldig als ik iets niet doe wat ik afgesproken heb, maar ik heb geleerd dat het geen zin heeft om in je leven dingen tegen je zin te doen. Vaak bestaat er de mogelijkheid om op een later tijdstip het beloofde alsnog te doen. Zoals nu. En dan kan je de taak, het onderwerp of de persoon de volle aandacht geven. Het resultaat mag er dan ook zijn, omdat er dan wel ruimte en zin voor is.

Bij mij is het heel belangrijk dat ik zin in schrijven heb. Dat mijn hoofd en hart er gepassioneerd mee bezig zijn. Als dat niet zo is, is dat in mijn woorden te proeven. Mijn zinnen raken dan niet de harten van de lezers, zij geloven mij dan niet. Dit omdat ik dan ook mezelf niet geloof. En dat ongeloof sijpelt dan in mijn woorden door en krijg ikzelf ook weer teruggekaatst als ik mijn teksten lees. Daarom schrijf ik alleen zinnen wanneer ik er zin in heb, want alleen dan kan ik volledig bij zinnen iets zinnigs zeggen!

Natuurlijk is het anders wanneer ik zakelijke teksten schrijf of voor de krant op pad ben. Dan heb ik altijd woorden en zin(nen) en kan ik mijn zinvolle boodschap wel overbrengen. Maar dat heeft iets te maken met werklust en passie voor schrijven en is iets anders dan ‘blogzin’ en ‘zin om te overdenken’. In mijn werk is het altijd: afspraak is afspraak, zin of geen zin! De gesprekken die ik dan voer geven mij altijd input voor een zinnig verhaal, waar ik graag tot diep in de nacht buiten zinnen voor werk!

Op het moment heb ik zoveel zin in bloggen dat ik ook het woord van deze week op mij neem. Dus tot zo!

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

#WOT 5: Kwijt

Mijn sleutels, mijn pennen en zelfs mijn schoenen ben ik regelmatig kwijt. Mijn hele leven probeer ik mijn spullen op een vaste plek te leggen, maar als ik met mijn hoofd weer eens in de wolken ben, vergeet ik dat. Dan is het een gillende zucht de wereld insturen en Boef vragen of hij weet waar ik dit of dat gelaten heb. In negen van de tien gevallen noemt hij zonder aarzelen de plek waar het gezochte voorwerp zich bevindt. In het andere geval heeft hij een goede tip voor de vindplaats.

Boef heeft de taak op zich genomen waar mijn vader zich vroeger van kweet: zoek wat Rabarbara kwijt maakt. Soms wordt het hem echter ook te gortig en laat hij mij wanhopig door het huis struinen. Er komt vroeger of later altijd een moment waarop hij het niet meer kan aanzien en dan grijpt hij in. Vaak verplaats ik ook voorwerpen naar een in mijn ogen logischere plek. ‘Dat onthoud ik wel,’ denk ik dan. Nee hoor. Vaak kom ik het dan weken, maanden of jaren later tegen als ik naar iets anders op zoek ben.

Een keer was ik iets kwijt buiten mijn schuld. Ik was nog jong. Ik denk zes. Ik had een theeservies waarmee ik regelmatig speelde. Op een dag was het suikerpotje weg. Zoeken, zoeken, zoeken. Mijn moeder wist ook niet waar het was. Al mijn hoop had ik op mijn vader gezet. Wanneer zou hij thuiskomen? Op een gegeven moment keek ik in de vogelkooi. Wat zag ik daar? Mijn gele suikerpotje! Hij hing daar met twee gaten erin met touwtjes erdoor. Gevuld met vogelvoer. Ik jankte de ogen uit mijn kop. Zo was mijn servies niet meer compleet! Hoe mijn ouders mij getroost hebben, weet ik niet meer, maar ik vergat het voorval en speelde de dagen erop braaf verder.

Moraal van het verhaal: anderen kunnen ook iets van mij kwijt maken. Ook al is dat in de meeste gevallen onwaarschijnlijk.

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

#WOT 4: Visie

Waar kom ik mijn bed voor uit? Wat is mijn visie? Ik geloof dat de zaken gaan zoals ze gaan als je ze laat gaan zoals ze gaan. Op een natuurlijke manier. Zonder kunstmatig ingrijpen. Het vertrouwen in het leven en het vertrouwen in de medemens zorgen ervoor dat er dingen gebeuren. Kleine, maar ook grote. Als je handelt vanuit je diepgewortelde dromen en verlangens en deze uitspreekt, lijkt het wel of heel de wereld in beweging komt. Of iedereen meewerkt aan jouw wens. Natuurlijk komt hier ook wel een portie geluk bij kijken. Van op het juiste moment op de juiste plaats zijn. Maar met de mooie bril op kan je van elk moment en elke plaats wel de juiste maken.

Soms geeft het leven een bevestiging dat je op de goede weg zit. Ook op moeilijke en pijnlijke momenten. Een voorbeeld hiervan is een visioen van mijn vader. Toen mijn moeder onverwacht overleed, kwam onze familie in een hectische stroomversnelling. Er moest van alles geregeld worden voor de crematie, maar ook voor mijn oma en vader, want mijn moeder was mantelzorger voor hen. Iedereen nam op een natuurlijke manier een taak op zich en samen sloegen we ons er doorheen. Op een ochtend vertelde mijn vader dat hij midden in de nacht een visioen had gehad. Hij was ijskoud geworden, had extra dekens gepakt en zag toen plots het gezicht van mijn moeder in een paars licht. Zij zei: ”Jullie hebben alles goed geregeld voor mij.” Dit visioen gaf hem troost en kracht. En ons ook.

Dit was een visioen midden in een gebeurtenis. Maar soms heb je ook beelden van je toekomst. Dan zie je voor je wat er gaat gebeuren of wat je wilt dat er gaat gebeuren. Je dromen, wensen en verlangens worden helder. En naar dat punt kan je toewerken. In zo’n visioen heb ik ooit Rabarbara gezien. Al als kind. Nog niet letterlijk in de vorm waarin ze nu is, maar ik heb er altijd naar toegewerkt. Door altijd te schrijven en mijn woorden te delen. In de loop der jaren vonden ze (eindelijk?) hun vorm: die van een rabarber. Of deze vorm blijvend en definitief is, weet ik niet. Andere visioenen heb ik nog niet gehad. Mijn visie is wel dat ze zich doorontwikkeld in en met haar woorden. Ik heb geen einddoel in gedachten. Alles ligt nog open. En daar kom ik mijn bed voor uit. Er zijn nog zat (woord)wegen te bewandelen. Daar geloof ik eindeloos in.

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

#WOT 3: Integer

Integer. Ik ben er zeker van dat integriteit een lonende lange termijn functie heeft. Niet slecht praten over anderen, het beste met iedereen voorhebben en geheimen niet gelijk doorlullen, om maar wat voorbeelden te geven. Als je integer bent, bouw je een goede vertrouwensband op met de mensen om je heen en uiteindelijk krijg je dit vertrouwen ook terug. Het is niet altijd makkelijk om integer te zijn. Zeker in de waan van de dag en de hectiek van het leven is het soms makkelijker om mee te gaan met het lopen over lijken, waarvan iedereen beweert dat zij dat niet doen, maar anderen. Die anderen zijn altijd anderen dan degene waar je mee spreekt.

Zelf probeer ik altijd integer te zijn. ‘Wat je niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet!’ is mijn motto. Soms vinden mensen mij daarom ‘ te braaf’ en ‘te netjes’, maar moet je een lefgozer, of in mijn geval een ‘lefmeid’ zijn om wat te bereiken in het leven? Juist door trouw te blijven aan mijn oprechte en eerlijke normen en waarden ben ik juist een beetje eigenwijs. Ik laat mij niet vermurwen tot kuddegedrag en daarmee ben ik op mijn eigen manier juist tegendraads en niet ‘braaf’.

Omdat ik van mijn hart geen moordkuil maak, zijn geheimen eigenlijk niet veilig bij mij. Ik hang vertrouwelijke zaken niet aan de grote klok en lul ze ook niet door aan oren die niet ervoor bestemd zijn, maar ik MOET delen. Ik heb in mijn leven verschillende verhalen te horen gekregen, waarvan ik niet wist wat ik ermee moest. Die geheimen ga ik, integer als ik ben, nu niet hier met jullie delen, maar ik kan zeggen dat ik op ontploffen stond. Eigenlijk ben ik voor het opheffen van geheimen. Ze maken mensen ziek (mij althans wel) en zorgen voor ongezonde gedachtes, relaties en daden. Ik besef ook wel dat geheimen er moeten zijn, omdat niet iedereen er even integer mee omgaat. Er zijn mensen die misbruik maken van jouw zwakke plekken om er zo zelf beter van te worden. Helaas leven we in zo’n wereld. Gelukkig heb ik in mijn leven genoeg integere mensen ontmoet die juist het beste met anderen (en mij!) voor hebben. Zij houden woord, zijn niet om te kopen en eerlijk. Ik houd van hen.

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

#WOT 2: Relativeren

Relativeren? Hoe doe je dat? Het is een kunst op zich. Zelf zie ik het altijd als een uitdaging om het leven zelf in zo’n perspectief te zien dat het leuk, zinvol en uitnodigend is. Niet altijd even makkelijk met alle negativiteit die zeker ook speelt in de wereld. Mijn toverwoorden en magische gedachten haal ik daarvoor uit mijn blogs en columns. Door te schrijven met een blije en positieve twist maak ik van de zware en beladen gebeurtenissen iets behapbaars. Natuurlijk is niet alles goed te praten, maar je hebt wel altijd een keuze in het omgaan met benarde, benauwde en vervelende situaties.

Humor is een belangrijk aspect voor het toveren van lachen op aangedane gezichten. En jezelf en anderen niet zo serieus nemen. Mijn Boef, rasoptimist nummer één, weet altijd een manier te vinden om het glas halfvol te zien als ik met de handen in het haar naar de bodem zit te turen.  Soms kunnen andere mensen je dus een spiegel voorhouden over je eigen soms in cirkels ronddraaiende redeneringen.

Wel ben ik van mening dat niet alles te relativeren is. Sommige zaken zijn gewoon kut en klote. En ik vind dat dat moet kunnen. Zo is onlangs mijn moeder overleden. En daar zijn eigenlijk geen woorden voor. Je kan nog zo tegen jezelf zeggen: ze heeft niet geleden, ikzelf zou tekenen voor zo’n dood. Maar toch…het gemis blijft, de pijn blijft, het verdriet blijft. Het enige wat ik kan doen, is het ombuigen naar iets moois, in een gedicht of stukje tekst. En in die ombuiging zit dan gelijk de relativering. Met een randje. Een rouwrandje in dit geval.

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

 

#WOT 1: Liefde

Al surfend op het net kwam ik terecht bij een oude, nog steeds bloedmooie liefde van mij: de WOT. WOT staat voor Write on Thursday en het wordt door een aantal bloggers al jaren gedaan. Een tijdje heb ik er aan meegedaan, maar door omstandigheden (ik weet niet eens meer welke) verloor ik deze goede schrijfgewoonte uit het oog. Het lijkt mij mooi om deze verwaarloosde draad dit jaar weer stevig op te pakken. Elke donderdagochtend even mijn gedachten over een woord laten gaan. Heerlijk.

Er is alleen een klein probleem: ik heb het eerste woord van dit jaar al gemist. En dat terwijl het is nog wel zo’n mooie is: liefde. Mijn leven hangt er met duizend draden, duizend sprookjes in duizend-en-één-nachten aan vast. Ik heb er zelf een lied over geschreven. Dus daarom ben ik voor deze ene keer de uitzondering, laat ik mijn hart spreken en schrijf ik op zondagavond mijn eerste WOT van 2018. Het voornemen is om dit jaar alle 52 woorden te beschrijven. En ik ga er vanuit dat mijn liefde voor het woord dat voor elkaar bokst, zoals zij zoveel zaken gedaan krijgt. Rabarbara is namelijk een optelsom van liefde voor letters, woorden, zinnen. Daarmee is alles begonnen en daarmee zal alles ooit ook eindigen. Zoals Slauerhoff eens schreef: “Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.” Al zijn bij mij de gedichten ook: blogs, columns, liedjes en andere woordkunsten die ik fabriceer.

Voor nu wil ik ik iedereen en daarmee de wereld meegeven dat we lief moeten zijn voor elkaar. Het is naïef om te denken dat ik de grote boze buitenwereld kan veranderen, dat weet ik. Maar ik kan wel een beetje liefde de wereld instrooien voor hen die het willen en kunnen ontvangen. Let love rule!

 

 

 

#WOT: betekent Write On Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.