Tag: notitieboek

(te) Gek: Roel Schatorjé

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

‘Elk product dat ik maak, moet zo gemaakt zijn dat het zo lang mogelijk meegaat’

Met een bedrijfskundige achtergrond wilde Roel Schatorjé geen bedrijf opzetten om winst te genereren, maar er een als middel inzetten om de wereld mooier te maken. Moyu produceert sinds één jaar notitieboeken van steenpapier die uitwisbaar en herschrijfbaar zijn. Roel:”Er worden voor dit papier geen bomen gekapt, je kan het notitieboek langer gebruiken en we investeren een gedeelte van de omzet om nieuwe natuur te creëren. In ons geval planten we voor elke verkocht boekje een boom in Kenya.”

“Ik ben bij verschillende bedrijven werkzaam geweest. Toen ik bij de Rabobank aan de slag was, maakte ik veel notities, to-do-lijstjes en gespreksverslagen die ik later allemaal weggooide,” vertelt Roel, “Ik was in mijn hoofd ook bezig met de boskap. Er worden veertig voetbalvelden aan bos per minuut onnodig gekapt en 14% wordt daarvoor voor de grafische- en papierindustrie gebruikt. Dat is veel. In mijn studententijd kwam ik al in aanraking met steenpapier, maar er ging wat tijd overheen voordat ik er bedrijfsmatig mee aan de slag ging. Het is duurzamer dan normaal papier en het afval kan opnieuw gebruikt worden. In Nederland is die keten nog niet gesloten. Het papier wordt nog te weinig ingezet en kan nog niet gerecycled worden. Toch ben ik gaan doorzoeken. Als je het papier dik genoeg maakt dan drukt de pen er niet in als je erop schrijft. Toen heb ik een businessmodel van het steenpapier gemaakt. Je kan er 500 keer op herschrijven en als het op is, stuur je het aan ons terug. Wij verzamelen het dan en gebruiken het opnieuw. We hebben gekozen voor een notitieboekje, want dat is erg handig. Notities maak je niet zo snel op je computer. Als je met de hand schrijft kan je er eventueel bij tekenen. Het schrijven wordt dan een creatief proces. Je kan je gedachten dan meer uitwerken en beter neerzetten dan van achter het toetsenbord.”

Over honderd jaar nog

Roel: “Er zijn meer bedrijven die aan greenwashing doen en bomen planten voor producten. Zij planten echter één type boom en doen dat in ontwikkelingslanden. Die mensen daar zien geen redenen voor onderhoud en een jaar later is dat bos dan alweer weg. Ik zie meer heil in een kleiner project dat transparant is. Ik plant liever één goede boom die er over honderd jaar nog staat. Wij planten in totaal acht type bomen en alles wat bij dat planten komt kijken, wordt geïnvesteerd in de community in Kenya. Zo zorgen wij bijvoorbeeld ook voor werkgelegenheid.”

Zo lang mogelijk meegaan

“Natuur is voor mij een plek waar ik tot rust kan komen, maar ik zie het ook groter. Ik wil de wereld redden. Er moeten meer bomen en meer natuur komen. Eén boom per persoon. Dat is voor iedereen fijn en we hebben dat ook nodig om de klimaatdoelstellingen te halen,” weet Roel, “Echt affiniteit met creatief schrijven heb ik niet. Ik gebruik mijn woorden voor organiseren, plannen en ideeën uitwerken. Als je iets opschrijft, is het uit je hoofd. We gebruiken zelf onze notitieboekjes ook en hebben iets gemaakt waar we trots op zijn en waarvan we denken dat het voor onze klanten ook goed werkt. Uiteraard hebben we onze ideeën wel bij mensen gecheckt. Mijn inspiratie haal ik voornamelijk uit de kledinglijn van Patagonia. De maker daarvan heeft de filosofie: ‘Elk product dat ik maak, moet zo gemaakt zijn dat het zo lang mogelijk meegaat.’ Deze gedachte staat haaks op hoe andere ondernemers denken. Zij willen graag dat iets gauw stuk gaat, zodat ze meer producten kunnen verkopen.”

De nieuwste notitieboeken van Moyu. Foto: PR

Magische plek

“Iedereen heeft een eigen verhaal om de wereld een beetje mooier te maken. Ons verhaal delen we door dit boek in de markt te zetten. Zo dragen wij ons steentje bij. Moyu is Chinees voor magische plek. Het heeft een dubbele betekenis. Zo kan de natuur die in balans is een magische plek zijn, maar het notitieboek waar je eigen ideeën en gedachten in staan ook,” besluit Roel zijn verhaal.

Nieuwsgierig naar Moyu? Klik hier

Het team van Moyu. Foto: PR

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl

Met Moleskine in de voetsporen van grote creatieve geesten

Ook ik ben elitair overstag. Sinds de oprichting van Rabarbara reken ik mijzelf officieel tot de creatieve geesten en creatieve geesten krabbelen continu notities. Echt waar! Dat heb ik mijzelf trouwens wel aan moeten leren hoor, om al mijn gekke, leuke, rare maar ook stomme en domme invallen te noteren. Je weet namelijk maar nooit waar ze goed voor zijn en niks is vervelender dan al tongpuntbijtend te denken: ”Toen en toen had ik een oplossing hiervoor…ik weet alleen niet meer wat.”

Ook tips die ik van mensen krijg, pen ik trouw neer. Alleen…soms (gelukkig maar heel soms) weet ik niet meer wat die steekwoorden in mijn vele boekjes betekenen. Dan zie ik bijvoorbeeld staan ‘Hallmark kaart’, maar wat bedoel ik daar dan mee? Er staat ook een wolkje omheen getekend. Dus blijkbaar vond ik het een lumineus idee. Helaas ben ik de context vergeten erbij te zetten of de eventuele tipgever. Nu tast ik al weken in het duister over de ‘Hallmark kaart’. Ik kan geen enkel aanknopingspunt vinden. Misschien komt dat nog.

 

Grote artiesten

Maar goed. Ik was dus elitair overstag. Waarmee zal jij je afvragen. Nou, Met Moleskine. Moleskine staat voor cultuur, verbeelding, geheugen, reizen en persoonlijke identiteit en is begonnen als een zwart notitieboekje. Grote artiesten als Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Ernest Hemingway en Bruce Chatwin maakten gebruik van deze boekjes. Ze werden gemaakt door een kleine boekbinder in Parijs. Bruce Chatwin gaf er de naam ‘moleskine’ aan. Halverwege de tachtiger jaren stopte de productie. In 1997 duikt het boekje weer in Milaan op. En sinds vandaag ook in huize Rabarbara: ik ben nu de bezitster van een Moleskine agenda.

 

Oogopslag

Al heel veel langer voel ik mij aangetrokken tot dit merk met een geschiedenis. Alleen heb ik al een voorraad notitieboekjes van hier tot Tokio, gebruikte ik de agenda van de Postcodeloterij en was de noodzaak er nog niet echt tot de aanschaf van dit elitaire product. Tot Oudjaarsdag. Het was de dag dat ik besefte dat ik nog geen agenda voor het komende jaar had. Die van het kansspel vond ik dit keer kansloos. En aangezien ik met mijn jaarplanning bezig was leek het mij erg wenselijk om al mijn ideeën en plannen toch overzichtelijk bij elkaar te hebben. Je wilt wat bereiken, nietwaar? Daarom verlangde ik naar een agenda waarbij ik in een oogopslag kon zien wat ik in een week te doen had en waarbij ik ook nog aantekeningen over de zaken die ik nog moest uitpuzzelen kon maken.

 

Extra groot exemplaar

Als een gek spurtte ik naar het dorp en bezocht verschillende winkels. Er waren agenda’s met poezen, bloemen, recepten. Er ware kleine agenda’s, saaie en lelijke. Niks voldeed aan mijn verwachtingen. Met mijn staart tussen de benen kroop ik naar huis en zocht ik de toevlucht tot internet. Ik googelde mijn wensen en kwam terecht bij Moleskine. Zij waren ook zo slim om ook foto’s van de pagina’s bij de agenda’s te zetten, want met mijn handschrift is niet alles geschikt. “Als je iets wilt, moet je het ook goed doen!,” was mijn gedachte en met een oliebol in mijn mond drukte ik op de bestelknop van het extra groot exemplaar met links een weekoverzicht en rechts een notitievel.

 

Vrijuit ondernemen

Vanavond heb ik alles wat ik voor het komende jaar al bedacht heb er ingezet. Natuurlijk is er nog heel veel ruimte voor onverwachte zaken en wendingen. Maar de hoofdlijnen heb ik gepland en nu zie ik ook gelijk wanneer en waar ik nog tijd over heb. Dat schept rust in mijn hoofd en geeft mij de ruimte om vrijuit te ondernemen. Rabarbara komt naar je toe in 2019!

 

Ik ben superblij met het weekoverzicht links en de notitieruimte rechts in deze agenda. Foto: Barbara Pavinati