Tag: lokalen

Artist in my own Residence

Het is nog donker. Erg vroeg in de ochtend, net niet midden in de nacht. De maand november is gestart en het is de tweede volle maan van deze maand. Een bijzonder fenomeen dat ongeveer eens in de drie jaar voorkomt. Ze zeggen dat vannacht de sluier tussen de ‘normale’ en de ‘geestelijke’ wereld heel dun is. Misschien dat ik daarom zo vol inspiratie zit. 

Houvast

November staat in het teken van ‘Artist in my own Residence’. Onze huiskamer heb ik omgetoverd tot een creatief broeinest. Eigenlijk zou ik samen met Manon bij Lokalen zitten, maar het lot/het leven/de wereld beslist anders. Corona heerst nog steeds overal en slaat toe. Ze grijpt grillig om zich heen. Ook in mijn naaste omgeving. Dat stemt mij verdrietig, maakt mij soms wanhopig. Waarom? Toch wil ik de moed niet opgeven. Daarom zoek ik houvast. Houvast in woorden. Houvast in tekeningen. Houvast in mijn droom in dat wat ik voor de wereld kan en wil betekenen. 

Onze huiskamer is een creatief broeinest geworden. Foto: Rabarbara

Windmolens

Ik weet, ik ben maar een nietig mens. En ik kan en wil de last van de wereld niet op mijn schouders dragen. Waar ik wel voor wil gaan is een liefdevolle directe omgeving. Sommigen vinden mij een struisvogel, omdat ik wegloop van de harde realiteit, mijn kop in het zand steek voor de gemene taferelen die zich afspelen. Maar ik weet dat als ik die strak in de ogen kijk, ik geen leven heb. En dat die realiteit mijn realiteit niet is. Soms voel ik mij net Don Quichot die tegen windmolens vecht. Met dit verschil: ik kan mijn windmolens tot leven wekken. Ze omtoveren tot draken en die verslaan.

Dragon Dreaming

Komende maand ga ik nadenken over mijn concept rond ‘Verzinhoofd’. Hoe ik daarmee de wereld kan veroveren. Ok. Misschien is dat iets te enthousiast. Hoe ik daarmee mijn naaste omgeving kan veroveren. Hé…dat heb ik al gedaan. Ik ben verder dan gedacht. Poging drie: Hoe ik daarmee de Achterhoek kan veroveren dan. Ja. Misschien is dat wel een goed begin. 

Tijdens een sessie Dragon Dreaming met Anke heb ik er al een keer diep over nagedacht en de te nemen stappen op gele post-its gezet en die op posters geplakt en gethematiseerd. Die posters hangen nu in mijn woonkamer. Een aantal zaken heb ik al in gang gezet. Zaterdag rond ik bijvoorbeeld mijn opleiding ‘Schrijven als therapeutisch middel’ bij SPSO af die daar mooi bij aansluit. Ik heb al een een lessenreeks ontworpen en een opzet voor een inzichtgevende workshop gemaakt. Het is nu wachten op de feedback. Dan kan ik de puntjes op de i zetten.

Het is de bedoeling dat Verzinhoofd op een hoger level komt. Foto: Rabarbara

Sparren

Ik ga veel sparren met Manon. Zij werkt aan een autobiografisch prentenboek. Dus dat sluit mooi aan. Ook ga ik mijn gedachten delen met Dorian en andere mensen van Lokalen. Verder heb ik een paar mensen bij mij thuis uitgenodigd en hoop ik met een aantal organisaties te kunnen videobellen. Als jij nog een suggestie hebt, houd ik mij aanbevolen. Over het hele proces ga ik bloggen, maar ook posts delen op social media. Als je nieuwsgierig bent: volg mij vooral ook daar!

Zo. Het is nog steeds donker. Ik hoor wel al wat vogels in de tuin fluiten. Prince, ons parkietje, fluit terug. Ik zit in een goede energie. Nu ga ik weer snel in mijn schriftjes schrijven, tekenen en kleuren. Ik hoop over een maand mijn Verzinhoofdconcept naar een hoger level getild te hebben.  Duim je voor me?

Autobiografisch schrijven vormt de kern van mijn concept Verzinhoofd. Foto: Anja Onstenk

Met sprookjesboek als Artist in Residence bij Lokalen

Als je lijntjes uitwerpt, komen ze soms op een onverwacht punt weer samen en, mochten ze onderweg in de war zijn geraakt, misschien zelfs tot ontknoping. Ideeën en dromen zijn vaak groot, de uitvoering ervan begint klein. Met een praktisch en uitvoerbaar onderdeel van je Grote Plan. 

Zoals jullie weten ben ik al maanden druk in de weer met mijn sprookjesboek. De eerste versie is af en voorzien van kleurrijke tekeningen. Lieke gaat er nog een keer grondig naar kijken en het van opbouwende feedback voorzien. Stap één is genomen.

Beleid

Dan speelt nu de volgende vraag in mijn hoofd: hoe ga ik mijn boek goed in de markt zetten? Uit ervaring weet ik (ik heb al meer boeken in eigen beheer uitgegeven) dat het niet makkelijk is om je boek echt aan de man te brengen. Vaak zijn er wel vrienden en bekenden die het willen kopen en zwerft er hier en daar een enkele vreemdeling rond die lyrisch over je is. Al sta je met je hoofd in de krant of kom je op televisie dan sprint nog niet iedereen met een uitpuilende portemonnee naar de winkel of surft naar je website.

Dit keer ga ik mijn boek met iets meer beleid in de picture zetten, omdat ik nu echt een boodschap heb en dit het boek is dat ik altijd al heb willen schrijven. Het komt uit mijn tenen. Om alles duidelijk uit te denken, ben ik in april Artist in Residence bij Lokalen. Eigenlijk zou ik dit boek pas in november daar gaan schrijven tegelijkertijd met Manon die dan met haar prentenboek aan de slag gaat, maar de tijd heeft mij ingehaald. In november gaan we ons  richten op de brainwave van Manon. Mijn sprookjesboek is nu al aan de beurt. 

Nieuwsgierig?

Gisteren heb ik enkele betrokkenen van mijn doelgroep al een mail gestuurd met de vraag op ze bij Lokalen langs willen komen om gedachten uit te wisselen. Het is nu wachten op hun reactie. Als jij misschien ook ideeën hebt over mijn boek of er al erg nieuwsgierig naar bent, wil ik je uitnodigen om in april langs te komen. Dan kan ik je de tekeningen en stukjes tekst laten zien. Ik ben van plan om er maandag tot en met woensdag te zitten. Geef wel even een seintje als je wilt komen, dan houd ik er met mijn andere afspraken rekening mee.

Dan droom ik nu met mijn hoofd in de wolken en voeten op de grond verder over mijn niet altijd hemelse sprookjes die jij hopelijk ook likkebaardend gaat verorberen! Ciao!

Voor het sprookjesboek heb ik de woorden inmiddels uitgepuzzeld. Foto: Krang Creaties