Tag: Lichtfladderaar

Ik ben een Lichtfladderaar

Je kan over van alles geheimzinnig doen, maar of je dat uiteindelijk verder helpt? Ik betwijfel het. Mijn ervaring is dat geheimen aan je vreten en dat ze vroeg of laat toch aan het licht komen. Ik kan absoluut geen geheimen bewaren en kan er echt ziek van worden als iemand tegen mij zegt: “Dit mag je niet verder vertellen.” Het is nu ook weer niet zo dat ik alles doorlul aan Jan en alleman. Nee, dat niet. Ik ben integer, maar ik ben wel van mening dat als iets het daglicht niet kan verdragen het niet zuiver is. Natuurlijk hoef je niet alles open en bloot op internet of in de krant te zetten, maar eerlijk zijn duur het langst. 

Van vriendelijkheid word je gelukkiger

Niet iedereen zit op jouw waarheid te wachten of kan er iets mee en niet iedereen zal even netjes omgaan met de informatie die ze van je hebben. Toch ben ik van mening dat het goede zal zegevieren. Ook in een samenleving waar haat, angst, nijd en oorlog diep geworteld zit. Ik heb een onwankelbaar en rotsvast vertrouwen dat de liefde vroeg of laat zal winnen. Noem mij naïef, noem mij niet van deze wereld, noem mij een zweefteef. Ik zal het beamen. Maar ik ben meer dan dat. Ik ben ook iemand met een wetenschappelijke opleiding die naar de onweerlegbare feiten kijkt, haar concrete steentje bijdraagt aan een mooiere en betere maatschappij en die genoeg ellende heeft meegemaakt om te weten dat je van vriendelijkheid gelukkiger wordt dan van bitterheid en wrok. 

Openlijk liefde prediken

Het liefst zou ik openlijk de liefde prediken, maar het gevaar bestaat dat je dan als een overjarige hippie of godsdienstwaanzinnige wordt gezien. Je kan ook nog eens het stempel ‘vaag’ krijgen. Er is meer tussen hemel en aarde. Dat weet ik zeker. En niet alleen ik. Na de dood van mijn moeder een paar jaar geleden ben ik daar meer over gaan nadenken en heb ik verschillende boeken over de dood gelezen. Ik ben mij gaan verdiepen in engelen en heb ook de afgelopen weken een cursus jin Licht bij Lichtfladderaars gevolgd. Een paar dagen geleden kreeg ik een altaar per post dat bij die cursus hoorde. Het was speciaal voor mij getekend. Toen ik het kreeg was ik verrukt en dolgelukkig. Ik wilde het, net als alles wat mij raakt, delen op social media met mijn fans, maar dacht: “Wat zullen ze wel niet van mij denken?” en deed het niet. 

Nuchtere douche

Ik weet nog dat toen ik zo’n tien jaar geleden naar de Achterhoek verhuisde ik nergens terecht kon met mijn ‘spirituele gepraat’. Dus keuvelde ik maar braaf mee over bier en de was. Ik kreeg een nuchtere douche en voerde veel innerlijke dialogen. Inmiddels zijn de mensen die ik toen polste over spirituele zaken en bij wie ik geen respons kreeg vager dan ik toen was. Ze volgen allemaal cursussen en kunnen het over niks anders meer hebben. Ik ben er juist achter gekomen dat het spirituele in de eenvoud en de natuur zit en niet hoog boven de wolken en in magische bezweringen. Een grassprietje kan al inzicht geven. Een schutting timmeren of pizza bakken kan je al gelukkig maken. Het zit in jezelf en niet in de ander of de zevende of achtste hemel. Het zit in de diepte van je eigen ziel, de liefde van je eigen hart. 

Eerlijk duurt het langst

Nu ik zo vol liefde ben en deze ook volop kan en wil uiten in de vele brieven die ik de afgelopen coronamaanden ter bestrijding van de angst aan verschillende bekende en onbekende mensen geschreven heb (met mijn eigen mooie postpapier!), vraag ik mij af waarom ik toch geen foto van een altaar op social media durf te posten. Waarom probeer ik mijn spiritualiteit geheim te houden? Het blijkt toch al uit alles wat ik doe? En omdat ik niet tegen geheimen kan, sta ik nu op springen en schrijf ik volkomen uit mijn tenen dit blog. Ik wil mij niet inhouden en anders voordoen dan ik ben. Nu ik ‘Verzinhoofd’ heb geschreven, heb ik de weg gevonden naar de waarheid in mijn woorden. De opgelegde reserve is eraf, de terughoudendheid laat ik varen. Eerlijk duurt het langst. En je wordt er ook gelukkiger en vrijer van. Dus onderaan deze blogpost een foto van mijn altaar dat steeds aan verandering onderhevig is. Net als ikzelf. 

Het altaartje dat speciaal voor mij getekend is en dat ik niet durf te posten.