Tag: Dorian Temming

De geboorte van ‘Ondermaans verdriet’

Alles begint met een kiem. Een zaadje dat gezaaid is. Als het begint te groeien en bloeien kan je uiteindelijk de vruchten ervan plukken. Zo loop ik al heel lang rond met het idee om ‘mijn verhaal’ te vertellen, want ja ook ik heb een geschiedenis, die soms heel verdrietig is. Mijn leven is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest en zal dat ook in de toekomst niet alleen maar zijn. Ik vraag mij af of er mensen zijn die enkel en alleen een blij leven hebben. Gelukkig bezit ik wel de gave om zaken een positieve wending te geven en vol liefde en met vertrouwen in het leven te staan.

 

Suggestie

Op de een of andere manier kom ik er maar niet toe om woorden te geven aan mijn levensverhaal. Het liefst schrijf ik blije woorden en gedachten op. Woorden die ergens naartoe werken en die mij optillen uit mijn eigen en algemeen menselijk leed. Om mijzelf en de wereld te helen en weer te laten lachen. Als ik veel pijn en verdriet heb, kan ik niet mooi schrijven. Dan druk ik mij uit in schilderijen en tekeningen. Over dit gegeven heb ik nagedacht en de komende tijd ben ik druk om mijn verhaal in foto’s te gaan vertellen. Met een paar gedichten erbij. Dit alles onder de noemer ‘Ondermaans verdriet’. Met foto’s kan je namelijk veel zeggen en een suggestie wekken, een suggestie van een afgelegde weg. Hetzelfde geldt voor poëzie.

Woorden kunnen soms heel pijnlijk zijn en veel oprakelen, vandaar dat ik kies voor foto’s en poëzie. Een echt verhaal is te intens. ‘Mijn verhaal’ is trouwens ook al een gepasseerd station, maar ik draag het wel met mij mee. Altijd. Al praat ik er moeilijk over, ik wil het graag met jullie, mijn fans, delen. Om deze droom te realiseren heb ik Anja van Krang Creaties ingeschakeld, gespecialiseerd in vastleggen van (levens)verhalen in foto’s. De komende tijd zullen jullie meer hierover horen.

 

Dagboek

Om weer een stap verder te komen in mijn schrijfontwikkeling ben ik, net als toen ik een klein meisje was, opnieuw gaan dagboekschrijven. Ik heb een heel mooi schriftje met een harde kaft vol groene stenen gekocht en schrijf nu weer ongefilterde gedachten op. Het is heel anders om puur voor jezelf te schrijven dan voor een (groot) publiek. Als ik blog denk ik aan jullie, als ik voor de krant schrijf, denk ik aan heel het dorp. De toon die ik aansla is dan afgewogen, ik ben zorgvuldig in de woorden die ik kies. In mijn dagboek ben ik heel eerlijk. Een verademing om alles op te kunnen schrijven wat ik denk. Echt alles. Goudeerlijk en soms heel hard met scheldkanonnades die pijnlijk zijn voor mezelf en anderen. Het brengt duidelijkheid en verheldering en maakt mijn hoofd leeg.

 

Autobiografisch schrijven

De komende tijd ga ik mij verdiepen in autobiografisch schrijven. In de eerste plaats omdat ik zelf dat al mijn hele leven doe. In de tweede plaats omdat ik daar nu les in geef en ik daar meer lessen in wil gaan geven. Ik ben er al verschillende literatuur op aan het naslaan en het is heel verhelderend. Eigenlijk breng ik alle theorie op een natuurlijke manier al in de praktijk, maar ik leer het nu in wat kaders te plaatsen.

 

Oproep

Gelijk een vraag aan jullie: mocht je nog een autobiografie in je kast hebben staan die je niet meer wilt hebben: ik houd mij aanbevolen! Vanaf nu ga ik ze sparen! Mocht je nu trouwens zelf interesse hebben gekregen in autobiografisch schrijven neem gerust contact met mij op. Ik geef je er graag les in! Ik doe het op een natuurlijke manier en ga met jou in gesprek met wat jouw wensen zijn. Een combinatie met beeld is ook mogelijk. Daarvoor werk ik samen met Dorian Temming.

 

Rabarbara denkt na over haar idee ‘Ondermaans verdriet’

(te) Gek: DIT&DAT

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

‘Niets is te gek en alles is mogelijk!’

Broer en zus zijn ze. Dyon en Dorian Temming. Beiden bruisen ze van de ideeën. Die geven ze afzonderlijk vorm, maar ook samen. Zo is Dyon onlangs ‘Het Buitenburo’ gestart als conceptueel denker. Dorian timmert al een tijd als beeldend kunstenaar aan de weg en geeft cursussen en workshops met ‘StudioDAT’. Samen vormen ze sinds een jaar DIT&DAT, een denktank die ideeën uitwerkt en uitvoert. Dyon:“Ideeën die we afzonderlijk van elkaar hebben versterken we al brainstormend.” Met het reizende Art Brut festival dat ze willen organiseren zet het duo zich ook in voor mensen met een verstandelijke beperking. ”Wij willen graag dat de beperkte mens zich ook gewaardeerd voelt. Zij verdienen net zo goed een plekje in de maatschappij als wij,” aldus het tweetal.

De vraag die als eerste boven tafel komt is: wat is gek? Dyon:”Gek is iets wat buiten de maatschappelijke norm van wat normaal is ligt. Normaal is eigenlijk een soort van gemiddelde. Als je heel diep over de dingen doordenkt is eigenlijk helemaal niks gek.” Dorian heeft er een andere kijk op: “Eigenlijk is iedereen gek, want mensen uit verschillende kringen vinden elkaar allemaal gek. Als je elkaar eenmaal leert kennen, wordt die ander normaal.” Dyon vult aan: ”Dan komt er acceptatie of segregatie.”

 

Oermens

Dyon en Dorian hebben een broertje, Jurjen, met een verstandelijke beperking. Het contact met hem heeft hen veel gegeven. Dyon:”Je krijgt een bepaalde blik. Je oogkleppen vallen af, want iemand in je directe omgeving is anders dan de norm. Je gaat op een andere manier naar de wereld kijken.” Dorian: ”Mensen met een verstandelijke beperking vinden andere mensen nooit gek, hooguit niet aardig. En dan alleen als anderen negatief tegen hen of anderen doen.”

Jurjen voor zijn kunstwerken die hij ooit exposeerde bij Galerie Lodiek.
Jurjen voor zijn kunstwerken die hij ooit exposeerde bij Galerie Lodiek.

Omdat ze de beperkte medemens graag een hart onder de riem steken, is DIT&DAT bezig met de organisatie van een Art Brut festival. “Art Brut is kunst die gemaakt is door mensen met een verstandelijke beperking of psychische stoornis. Deze kunst komt echt uit het hart van de kunstenaars en toont ons een venster van hoe zij de wereld bekijken. Het is kunst van de oermens,” legt Dorian uit. Voor buitenstaanders is dit festival ook interessant. Zij krijgen zo een kijkje in de ziel van de ‘gekke’ kunstenaar. Waar ‘normale’ kunstenaars zaken kunnen verbloemen, laat de Art Brut artiest echt zien wie hij is, vindt Dyon. “Met dit festival willen we een stukje waardering in de maatschappij bewerkstelligen voor de beperkte medemens. Op deze manier doen zij iets wat een ‘normaal’ mens ook zou doen en leren ze trots te zijn op de resultaten die ze bereikt hebben,” verklaart de denktank hun inspanningen.

 

Niets is te gek

“Voorafgaande aan het uitvoeren van ideeën zit een drang om te creëren. Een drang om aan je plannen een uitwerking te geven. De wil om verschil te maken. De wil om iets wat jij belangrijk vindt op poten te zetten,” legt Dyon de drijfveren van DIT&DAT uit. Dorian knikt instemmend: ”En dat de mensen daar dan van genieten. Dit in beweging zetten van zaken is misschien voor andere mensen gek, maar voor ons doodnormaal. Omdat we het willen.” Dat alles al een keer bedacht is, geloven Dyon en Dorian niet. Het kan volgens hun nog gekker. “Niets is te gek en alles is mogelijk!” besluiten ze hun verhaal.

DIT&DAT
Voor DIT&DAT is niets te gek!

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.