Tag: creatief bezig zijn

Ik zwaan, jij kleeft aan (of hoe het leven draait om appeltaart)

De beste ideeën ontstaan vaak ’s nachts. Er zijn mensen in mijn leven die daar alles vanaf weten. Het idee van een vervolgverhaal heeft mij al vaker wakker gehouden. Vandaar dat ik het deze nacht maar even uitwerk. Hopelijk kan ik dan de komende tijd wel weer op een oor liggen. Het is nu niet eens volle maan, dus waar ik al die energie vandaan haal?

Het plan is als volgt: ik schrijf een begin van een verhaal en met zijn allen maken wij het af. Degene die het vervolg schrijft, begint met de laatste zin van het voorgaande stuk tekst. Alle geschreven vervolgstukken worden hier op dit blog geplaatst met de naam van de auteur erbij. Je bent vrij om te schrijven wat je wilt. Je kan je daarbij laten inspireren door een woord op de foto, maar dat hoeft niet.

Wil je meedoen? Laat mij dat weten middels een bericht op dit blog, Facebook, Twitter, Instagram of via info@rabarbara.nl. Iedereen die zich meldt, mag een stuk schrijven. Ik coördineer wie er wanneer aan de beurt is. Als het goed is, hebben we aan het eind dan een mooi gezamenlijk verhaal.

Dan nu de foto en het begin van het verhaal. Ik kijk uit naar jullie vervolgverhalen! Schroom niet om te reageren. Hoe meer mensen er meedoen, hoe leuker en bizarder het verhaal wordt!

Je mag als je wilt een van deze woorden gebruiken voor het vervolgverhaal “Ik zwaan, jij kleeft aan. Of hoe het leven draait om appeltaart.” Foto: Krang Creaties

Ik zwaan, jij kleeft aan

(of hoe het leven draait om appeltaart)

Het was een onmogelijke ochtend in februari zonder sneeuw. Sjefke stapt na een slapeloze nacht op zijn fiets richting bakker Sjaak. Op de boodschappenlijst in zijn hoofd staan een volkoren bruin en drie appeltaarten. Voor de winkel zwaait hij ietwat onhandig zijn rechterbeen over de bagagedrager terwijl hij afstapt. Sjaak ziet hem door de grote ovale ruiten aankomen en wuift al voordat hij de deur heeft geopend. Bij binnenkomst vraagt de bakker oprecht verbaasd:”Maar Sjefke, hoe komt het nu dat je fiets zo gifgroen ziet? Normaal is hij zo onopvallend blauw. Of heb je soms een nieuwe?”

….wordt vervolgd
(wie waagt de eerste stap?)

(te) Gek: Patricia Rack

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

“Als ik opnieuw geboren zou worden, zou mijn rechtervinger een potlood zijn!”

Haar haakwerken, tekeningen, schilderijen en keramiek zijn net zo kleurrijk als zijzelf. Patricia Rack (46) heeft regenbooghaar, draagt grappige kleding en is een blij persoon. “Ik gebruik altijd vrolijke kleuren. Ik houd niet van zwart. Dat is zo triest,” licht ze haar uitbundigheid toe. Na wat omzwervingen heeft ze de kunstacademie in Kampen gedaan, waar ze de richting schilderen koos. Op haar dertigste kwam ze erachter dat ze de spierziekte Limbgurdel had, waardoor ze min of meer gebonden is aan huis. Op het moment doet ze vrijwilligerswerk bij de Kringloop en volgt ze al 17 jaar keramieklessen bij Kreatief in Vrije Tijd (KVT).

 

Natuurlijke creativiteit

Alles wat Patricia maakt is een eigen ontwerp en doet ze uit het hoofd. Er is maar weinig waar ze een eigen patroon voor heeft. Geen twee dingen zijn hetzelfde. “Als ik opnieuw geboren zou worden, zou mijn rechtervinger een potlood zijn!”, zegt ze over haar natuurlijke creativiteit, “Mijn werken ontstaan vanzelf. Ik begin ergens mee en het groeit gewoon. Ik weet van tevoren niet wat ik ga maken. Soms gaat het wel een bepaalde richting op, omdat ik ook met gerecyclede materialen van de Kringloop werk.”

 

Mutsen

Ze haakt veel mutsen. Iets wat ze leuk vindt om te doen, want: ”Een muts is niet zo’n groot project. Een simpele muts heb je wel in een dag af. Met een deken ben ik soms maanden bezig.” Op het moment is ze bezig met het maken van zorgpoppetjes. Bij Ria Stof en Sier is ze in een groep van tien mensen bezig met het haken voor het goede doel. De poppetjes hebben een mond met een rits. Een kind kan daar dan zijn opgeschreven zorg in doen. De pop eet dan als het ware de zorg van het kind op. Of de moeder kan het briefje een keer onopvallend pakken. Dan weet ze ook waar haar oogappel mee bezig is in zijn hoofd.

 

Een van de kleurrijke zorgpoppetjes die Patricia gehaakt heeft.

 

Tegendraads

Patricia vind zichzelf wel een beetje tegendraads: ”Als de richting van de massa mij niet bevalt, ga ik wel de andere kant op. Ik vind het ook wel leuk als iets anders is dan anders. Dan is het in ieder geval niet cliché.” Haar lievelingskleur is groen en ze is gek van Japanse rockmuziek en dan met name van ‘The Gazette’. De muziek vindt ze anders dan de westerse muziek en de clipjes hebben rare humor en zijn maf en kleurrijk, net als haar schilderijen. “Ik vind niet gauw iets gek. Ik denk misschien verder door dan anderen. Sommigen vinden neuspeuteren al gek,” besluit Patricia haar bijdrage voor deze rubriek.

Soms exposeert Patrica of staat ze op markten.

Patricia met een mooie gehaakte muts.

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.