Tag: autobiografisch schrijven

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Sprookjes. Geloof jij erin? Geloof ik erin? Wat ik in ieder geval geloof, is dat het mooi is om symbolen te geven aan gebeurtenissen in je leven. Soms heb je voor bepaalde verhalen geen woorden, maar wil je er wel uitdrukking aan geven. Dan kan je bijvoorbeeld iets vrolijks ‘zon’ noemen en iets verdrietigs ‘regen’. Als iets heftigs is, kan je het zeggen dat het een ‘storm’ is en als je een lange weg bent gegaan was er ‘licht aan het eind van de tunnel’. Dit zijn allemaal bekende en clichématige vergelijkingen. Iedereen kan zich er wel in vinden. Nu lijkt het mij heerlijk om deze symbolen te ontstijgen en de structuur van sprookjes te gebruiken voor het verhaal van mijn leven.

 

Mooier dan verzonnen

In november ga ik bij Werkplaats STAP de driedaagse cursus ‘Sprookjesdagen’ volgen. Daarin hoop ik te leren mijn levenssprookje prachtig en eerlijk, maar ook mooier dan verzonnen op te schrijven. Ik geef mijzelf na deze start een jaar de tijd om dat in zijn geheel voor elkaar te krijgen. Tijdens mijn Artist in Residence met Manon van Studio Altijd Lente volgend jaar november bij Lokalen hoop ik dat ik genoeg materiaal verzameld heb om een magisch en betoverend boek te kunnen schrijven. Ik ben benieuwd welke feeën, kabouters, heksen, reuzen en geheimzinnige queesten ik tegenkom.

 

De realiteit doet haar geen eer aan

Ik heb mijn leven al geleefd, tunnels doorwandeld, pieken en dalen gekend en weet zelf wel wat er allemaal gebeurd is. Als ik het letterlijk opschrijf wordt het een saaie en serieuze bedoening die soms te heftig is om te verwoorden en soms te blij om te geloven. De realiteit doet haar geen eer aan. Als ik haar nu omtover in een wereld van onbegrensde mogelijkheden met haar eigen wetten en regels ben ik benieuwd wat voor een verhaal er tevoorschijn komt. Ik weet dat ik dit in mijn eentje niet kan en ik hoop in Lieke een bekwame begeleidster te vinden. Mijn onderbuikgevoel is in ieder geval goed. Hoe het in de praktijk zal gaan, kan alleen de ervaring leren.

 

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Ik ga er niet alleen naartoe. Dichteres Annemarie van Merakels Plat die dol streektaal en op sprookjes is, gaat ook! Wel mooi dat ik deze ervaring met een bekende mag gaan delen. De komende tijd ga ik sprookjesboeken lezen. Ik heb die van Grimm en Bomans al van zolder gehaald en heb in een boekwinkel al een begeerenswaardige nieuw exemplaar gezien. Maar…rustig aan…lekker laten sudderen. Heerlijk dromen en nog lang en gelukkig in het sprookjeslicht het eind van de tunnel leven. Of hoop jij dat er eens iets anders was?

 

Sprookjeslicht aan het eind van mijn tunnel. Foto: Krang Creaties.

 

Kaarten ‘Ondermaans verdriet’ te koop

Gisteren kon ik de kaarten van ‘Ondermaans verdriet’ ophalen bij Drukkerij Westerlaan. Ze zagen er prachtig uit. En inderdaad, zoals beloofd: het papier genaamd ‘Biotoop’ geeft ze een extra warme uitstraling. In wijnkisten van Tapperij van Ooijen gaan ze naar hun verkooppunten. In ieder geval naar Crearose en De Koppelkerk. Met een paar andere winkels ben ik nog in gesprek. Maar dat gaat helemaal goed komen! Natuurlijk kan je de kaarten ook bij mij bestellen. Stuur een mailtje naar info@rabarbara.nl

De geboorte van ‘Ondermaans verdriet’

Alles begint met een kiem. Een zaadje dat gezaaid is. Als het begint te groeien en bloeien kan je uiteindelijk de vruchten ervan plukken. Zo loop ik al heel lang rond met het idee om ‘mijn verhaal’ te vertellen, want ja ook ik heb een geschiedenis, die soms heel verdrietig is. Mijn leven is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest en zal dat ook in de toekomst niet alleen maar zijn. Ik vraag mij af of er mensen zijn die enkel en alleen een blij leven hebben. Gelukkig bezit ik wel de gave om zaken een positieve wending te geven en vol liefde en met vertrouwen in het leven te staan.

 

Suggestie

Op de een of andere manier kom ik er maar niet toe om woorden te geven aan mijn levensverhaal. Het liefst schrijf ik blije woorden en gedachten op. Woorden die ergens naartoe werken en die mij optillen uit mijn eigen en algemeen menselijk leed. Om mijzelf en de wereld te helen en weer te laten lachen. Als ik veel pijn en verdriet heb, kan ik niet mooi schrijven. Dan druk ik mij uit in schilderijen en tekeningen. Over dit gegeven heb ik nagedacht en de komende tijd ben ik druk om mijn verhaal in foto’s te gaan vertellen. Met een paar gedichten erbij. Dit alles onder de noemer ‘Ondermaans verdriet’. Met foto’s kan je namelijk veel zeggen en een suggestie wekken, een suggestie van een afgelegde weg. Hetzelfde geldt voor poëzie.

Woorden kunnen soms heel pijnlijk zijn en veel oprakelen, vandaar dat ik kies voor foto’s en poëzie. Een echt verhaal is te intens. ‘Mijn verhaal’ is trouwens ook al een gepasseerd station, maar ik draag het wel met mij mee. Altijd. Al praat ik er moeilijk over, ik wil het graag met jullie, mijn fans, delen. Om deze droom te realiseren heb ik Anja van Krang Creaties ingeschakeld, gespecialiseerd in vastleggen van (levens)verhalen in foto’s. De komende tijd zullen jullie meer hierover horen.

 

Dagboek

Om weer een stap verder te komen in mijn schrijfontwikkeling ben ik, net als toen ik een klein meisje was, opnieuw gaan dagboekschrijven. Ik heb een heel mooi schriftje met een harde kaft vol groene stenen gekocht en schrijf nu weer ongefilterde gedachten op. Het is heel anders om puur voor jezelf te schrijven dan voor een (groot) publiek. Als ik blog denk ik aan jullie, als ik voor de krant schrijf, denk ik aan heel het dorp. De toon die ik aansla is dan afgewogen, ik ben zorgvuldig in de woorden die ik kies. In mijn dagboek ben ik heel eerlijk. Een verademing om alles op te kunnen schrijven wat ik denk. Echt alles. Goudeerlijk en soms heel hard met scheldkanonnades die pijnlijk zijn voor mezelf en anderen. Het brengt duidelijkheid en verheldering en maakt mijn hoofd leeg.

 

Autobiografisch schrijven

De komende tijd ga ik mij verdiepen in autobiografisch schrijven. In de eerste plaats omdat ik zelf dat al mijn hele leven doe. In de tweede plaats omdat ik daar nu les in geef en ik daar meer lessen in wil gaan geven. Ik ben er al verschillende literatuur op aan het naslaan en het is heel verhelderend. Eigenlijk breng ik alle theorie op een natuurlijke manier al in de praktijk, maar ik leer het nu in wat kaders te plaatsen.

 

Oproep

Gelijk een vraag aan jullie: mocht je nog een autobiografie in je kast hebben staan die je niet meer wilt hebben: ik houd mij aanbevolen! Vanaf nu ga ik ze sparen! Mocht je nu trouwens zelf interesse hebben gekregen in autobiografisch schrijven neem gerust contact met mij op. Ik geef je er graag les in! Ik doe het op een natuurlijke manier en ga met jou in gesprek met wat jouw wensen zijn. Een combinatie met beeld is ook mogelijk. Daarvoor werk ik samen met Dorian Temming.

 

Rabarbara denkt na over haar idee ‘Ondermaans verdriet’