(te) Gek: Aline Krabbenborg

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘Je moet wel een beetje geluk hebben’

In de Achterhoek hangen mensen niet gauw hun vuile was buiten, volgens Aline Krabbenborg (57), psychiatrisch verpleegkundige en trajectbegeleider. Zij vindt dat vuile was eigenlijk niet vuil is: ”Als je een biertje met iemand drinkt, heb je het vaak alleen over de leuke dingen. Het is goed om ook te vertellen dat het minder goed met je gaat. Dan krijg je respons. Als je open bent over jezelf worden andere mensen ook open en betrokken.” Ze heeft ook een visie op het begrip ‘gek’. Aline: ”Er is geen definitie van ‘gek’ te geven. Mensen kunnen een beperking hebben, bepaald gedrag vertonen of ziek zijn. Zolang ze zichzelf er mee redden is dat prima. Maar wanneer ze er zelf of hun omgeving er last van krijgen, dan is er sprake van een probleem.”

 

Taboe

“Er heerst een taboe op psychisch niet in orde zijn,” weet Aline, ”Als iemand een been breekt dan is er duidelijk wat er scheelt. Bij psychische klachten is dat vaak anders. Mensen zijn er vaak niet bekend mee. De omgeving weet ook niet wat ze over zich heen zullen krijgen als ze naar de problemen vragen. Daarom vragen de meeste mensen er niet naar. Ik snap steeds beter waardoor mensen overspannen raken of ziek worden. De lat ligt veel te hoog. We moeten zoveel: we moeten er goed uitzien, een goede opleiding hebben, een goede baan hebben, goede relaties hebben, een schoon huis hebben. Als mensens bijvoorbeeld depressief raken hierdoor en antidepressiva slikken, knallen ze vervolgens gewoon door. Omdat het weer beter met hen gaat. Mensen moeten wat vaker een pas op de plaats maken, meer genieten en tevreden zijn.”

 

Geluk

Aline vertelt over haar werkwijze: ”Als ik werk, staat de wens van de cliënt voorop. Wat zijn zijn of haar kwaliteiten? Iedereen weet heus wel wat niet kan. Maar wat kan er nog wel? Wat is nog wel mogelijk? Als iemand een droom heeft dan ga ik ervoor. Niks is onmogelijk. Sommige hulpverleners stellen zich heel strak professioneel op en vertellen niets over zichzelf. Ik vertel wel altijd wat over mezelf. Natuurlijk houd ik wel in de gaten wat ik vertel, maar ik vind dat als je de meest kwetsbare verhalen van mensen hoort je ook iets van jezelf moet laten zien.”

Op de vraag of ze zelf ‘gek’ is, antwoordt ze: ”Op een plek waar ik ooit werkte hing het bordje: ’U hoeft niet gek te zijn om hier te werken, maar dat maakt het wel makkelijker’. Die spreuk is ook op mij van toepassing. Ik ben niet doorsnee en zeker geen grijze muis. Ik doe de dingen altijd anders. Anderen vinden mij soms grensoverschrijdend, zelf zie ik het meer als out-of-the-box denken. Het is maar net wie je spreekt en over welke situatie het gaat.” Aline gelooft niet helemaal in de maakbaarheid van het leven: ”Je moet wel een beetje geluk hebben. Erfelijkheid en opgroeien in een leuk gezin zijn een belangrijke basis voor een geestelijk gezond leven. Het leven is gedeeltelijk maakbaar, maar zonder goede achtergrond blijf je altijd achter de feiten aanlopen.”

 

Aline vindt dat mensen meer moeten genieten en tevreden zijn.

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.

 

Advertenties