(te) Gek: Marijn Vermet

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘In de kerk word je meteen betrokken op het grotere geheel’

 

”Wees de verandering die je voor de wereld wilt,” is het motto van Marijn Vermet, een Doopsgezinde dominee in Aardenburg. Hij heeft theologie in Leiden gestudeerd. De aanleiding hiervoor was dat een bijzondere dominee die een bepaalde rust uitstraalde hem raakte. Marijn:“Die rust was een weldaad voor mij tijdens mijn puberteit. Zo wilde ik ook wel worden. Dit gecombineerd met het feit dat er in de kerk veel goeds gebeurd, zoals aandacht voor de zwakken en zieken, maakte dat ik koos voor een studie theologie. De bewuste dominee zette mij aan het nadenken over het mysterie van het leven. Daar wilde ik meer over leren. Waar draait het om in het leven? Waarom zijn we hier? Theologie geeft geen uiteindelijke antwoorden op deze vragen, maar brengt je wel in aanraking met mensen en theorieën die daarover nagedacht hebben.”

“Ik wil mij actief inzetten voor een wereld waarin het voor iedereen goed wonen is,” licht Marijn zijn roeping toe, “Belangrijke veranderingen zijn de herverdeling van het geld en plekken creëren waarin mensen tot hun recht komen, waar er niet te veel geoordeeld wordt en waar je je talenten inzet om elkaar verder te helpen. Dat doe ik ook in mijn gemeenschap. In de kerk word je meteen betrokken op het grotere geheel. En dat geheel gaat over God. God is voor mij de werkelijkheid waarin ik leef. Op het moment dat ik de drempel van de kerk overga, word ik betrokken in een groter geheel. Dan kom ik uit mijn eigen leefwereld en besef ik dat we eigenlijk allemaal één zijn. Alles is één.”

 

Bevrijding

Marijn: “Het hoofdmotief voor mij is de bevrijding uit Egypte door de Schelpenzee naar het Beloofde Land. Het volk wordt dan bevrijd van slavernij. Dit staat symbool voor de bevrijding van de mens. De mens wordt tijdens zijn leven bevrijd van wat hem klein houdt of van dat waar hij zich zorgen over maakt. Het kost moeite en strijd om je te bevrijden van angsten en egoïsme.”

 

Een andere taal vinden

“Het is jammer dat weinig mensen geloven. Ik denk dat geloof een taal is om de werkelijkheid te benoemen. Als mensen zeggen dat ze niet geloven, bedenk ik mij dat hun werkelijkheid niet anders is dan de mijne. Misschien moet er een andere taal gevonden worden om over liefde, gerechtigheid en bevrijding te praten. Ook zonder geloof kunnen dit thema’s van gesprek zijn. God is een manier om over dit soort thema’s te praten. Het is spijtig dat mensen zo makkelijk deze beeldtaal tot niet relevant verklaren. Dat is ook een breuk met een traditie. Het is mooi om op Bijbelse verhalen voort te borduren. Ik denk na over Jezus en zijn betekenis. Dat doen mensen al eeuwen. Jezus is iemand die trouw bleef aan rechtvaardigheid en liefde tot de dood erop volgde. En uiteindelijk stond hij op. Een mooie metafoor. Goedheid kost je ook iets in deze wereld. Dat je daardoor pijn lijdt, wil niet zeggen dat je weg niet de juiste is. Verdriet en ongeluk horen daarbij. Je moet niet voor de meest makkelijke weg gaan, maar voor de goede.”

 

Andere Goden

“Iedere religie zou zich in de loop van de tijd moeten vernieuwen. Daarnaast komt er misschien iets anders voor in de plaats. Andere Goden? Ik hoop in ieder geval van harte dat we God blijven zoeken in het verlengde van Liefde, Vrede, Bevrijding en Rechtvaardigheid. Het is ook niet het meest interessant welke religie iemand heeft, maar hoe iemand zijn/haar leven verbindt met religie en de keuzes die hij/zij daarin maakt,” besluit Marijn zijn verhaal.

Marijn Vermet hoopt van harte dat we God blijven zoeken.

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Sprookjes. Geloof jij erin? Geloof ik erin? Wat ik in ieder geval geloof, is dat het mooi is om symbolen te geven aan gebeurtenissen in je leven. Soms heb je voor bepaalde verhalen geen woorden, maar wil je er wel uitdrukking aan geven. Dan kan je bijvoorbeeld iets vrolijks ‘zon’ noemen en iets verdrietigs ‘regen’. Als iets heftigs is, kan je het zeggen dat het een ‘storm’ is en als je een lange weg bent gegaan was er ‘licht aan het eind van de tunnel’. Dit zijn allemaal bekende en clichématige vergelijkingen. Iedereen kan zich er wel in vinden. Nu lijkt het mij heerlijk om deze symbolen te ontstijgen en de structuur van sprookjes te gebruiken voor het verhaal van mijn leven.

 

Mooier dan verzonnen

In november ga ik bij Werkplaats STAP de driedaagse cursus ‘Sprookjesdagen’ volgen. Daarin hoop ik te leren mijn levenssprookje prachtig en eerlijk, maar ook mooier dan verzonnen op te schrijven. Ik geef mijzelf na deze start een jaar de tijd om dat in zijn geheel voor elkaar te krijgen. Tijdens mijn Artist in Residence met Manon van Studio Altijd Lente volgend jaar november bij Lokalen hoop ik dat ik genoeg materiaal verzameld heb om een magisch en betoverend boek te kunnen schrijven. Ik ben benieuwd welke feeën, kabouters, heksen, reuzen en geheimzinnige queesten ik tegenkom.

 

De realiteit doet haar geen eer aan

Ik heb mijn leven al geleefd, tunnels doorwandeld, pieken en dalen gekend en weet zelf wel wat er allemaal gebeurd is. Als ik het letterlijk opschrijf wordt het een saaie en serieuze bedoening die soms te heftig is om te verwoorden en soms te blij om te geloven. De realiteit doet haar geen eer aan. Als ik haar nu omtover in een wereld van onbegrensde mogelijkheden met haar eigen wetten en regels ben ik benieuwd wat voor een verhaal er tevoorschijn komt. Ik weet dat ik dit in mijn eentje niet kan en ik hoop in Lieke een bekwame begeleidster te vinden. Mijn onderbuikgevoel is in ieder geval goed. Hoe het in de praktijk zal gaan, kan alleen de ervaring leren.

 

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Ik ga er niet alleen naartoe. Dichteres Annemarie van Merakels Plat die dol streektaal en op sprookjes is, gaat ook! Wel mooi dat ik deze ervaring met een bekende mag gaan delen. De komende tijd ga ik sprookjesboeken lezen. Ik heb die van Grimm en Bomans al van zolder gehaald en heb in een boekwinkel al een begeerenswaardige nieuw exemplaar gezien. Maar…rustig aan…lekker laten sudderen. Heerlijk dromen en nog lang en gelukkig in het sprookjeslicht het eind van de tunnel leven. Of hoop jij dat er eens iets anders was?

 

Sprookjeslicht aan het eind van mijn tunnel. Foto: Krang Creaties.

 

Gedrukt boek ‘Mijn huishouden met Boef’

Het stond al lang op de planning: een gedrukt boek van het e-book ‘Mijn huishouden met Boef’. Het is er nu eindelijk van gekomen en ik spring daarom grote gaten in de lucht. Vandaag ontving ik de langverwachte exemplaren. Ik ben dolblij met het boekje vol herkenbare en humoristische verhalen over het hebben van een huishouden van Jan Steen.  De onderwerpen lopen uiteen van ruzie over afwassen tot het samen dragen van crocs die nep zijn.

Interesse? Voor 7,50 euro kan je het bij mij bestellen. (Exclusief verzendkosten).

En trots dat ik ben op mijn boek!

 

Een stadse in de Achterhoek: nieuwe oplage en e-book

Ik ben weemoedig en blij tegelijk. Op de foto staan de laatste twee exemplaren van ‘Een stadse in de Achterhoek’. In ruim drie jaar tijd verkocht ik meer dan 100 boeken. Dat had ik van te voren nooit durven dromen! Omdat ik nog steeds op markten sta en regelmatig netwerkbijeenkomsten bezoek, heb ik gisteren een vijftigtal nieuwe boekjes besteld bij Blurb. Ook om mezelf weer trots te maken op een leuke boekenvoorraad. Ik heb er gelijke en e-book van laten maken, voor de moderne mens.

Ik weet dat de meeste mensen uit mijn netwerk het boekje al hebben, maar mocht je iemand weten die het beslist moet lezen, laat dat een bericht achter onder deze post. Onder de reageerders verloot ik een e-book.

De laatste twee exemplaren van ‘Een stadse in de Achterhoek’.

 

Jim en Janka de Verschrikkelijke: een spannend avonturenboek

Als kind las ik altijd boeken over Robin Hood, Koning Arthur en andere legendes, mythen en sagen. De laatste tijd begint die interesse terug te komen met nog een extra uitbreiding: sprookjes.

Toen ik van de week bij Vincent Stapelbroek was om zijn avonturenboek ‘Jim en Janka de Verschrikkelijke’ te kopen gaf hij mij de tip om de sprookjes van Godfried Bomans te lezen. Nu wist ik dat ik nog ergens op zolder zo’n boekje had liggen. Dat had ik ooit eens uit de boekenkast van mijn oma getrokken. Vroeger mocht ik elke keer als ik bij haar was geweest een boek uitzoeken als ik op het punt stond naar huis te gaan. Dat stemde mij altijd erg blij en maakte van mij uiteindelijk een belezen persoon! Nog steeds geeft ze mij boeken. Die neem ik dan dankbaar in ontvangst.

Voordat ik in de sprookjes van Bomans zou gaan duiken, wilde ik eerst het boek van Vincent lezen. Een paar maanden geleden heb ik hem geïnterviewd voor de Elna over Jim en Janka de Verschrikkelijke. Het gesprek maakte mij erg nieuwsgierig naar zijn geschreven woorden, vandaar mijn aanschaf. Hier kan je het artikel lezen.

 

Eigen mengelmoes

Jim en Janka de Verschrikkelijke is een spannend boek vol levensechte dialogen. Het is geschreven in korte en duidelijke hoofdstukken, met een prettige bladspiegel. Het verhaal is logisch opgebouwd en heeft goede spanningsboog. Als lezer blijf je nieuwsgierig naar het volgende hoofdstuk en zo komt het dat je het heel makkelijk heel snel uitleest.

Het boek neemt je mee in de avonturen van Jim en smulpaap Marvin die beginnen als zij een afgebeten vinger met een ring met rode steen vinden. Kort daarna ontmoeten ze de mooie Viona. De vinger is van haar vader die ontvoerd is door Janka de Verschrikkelijke en zijn zwarte ridders, omdat hij in het bos aan het stropen was. De drie smeden een plan om hem te gaan bevrijden en krijgen daarbij hulp van oom Johan, magiër Malixander, en voormalige zwarte ridder Storm. Er doen zich allerlei hachelijke situaties voor en de vrienden strijden ervoor dat het land Lovendia bevrijd zal worden van Janka. Tussen al het vechten door bloeit er ook iets op tussen Viona en Jim. Er komen magische zaken voor in het boek zoals toverspreuken, een zwaard, een heks, Witte Wieven. Daardoor krijgt het boek een extra dimensie. Vincent heeft een geheel eigen mengelmoes gemaakt van bestaande fantasy-elementen.

 

Vol verwachting

Ik zal niet te veel over het verhaal verklappen, want het is mooier als je de avonturen zelf beleeft met Jim, Marvin en Viona en dat je, net als ik, vol verwachting steeds een pagina omslaat. De schrijver is erin geslaagd om een goed en spannend jeugdverhaal neer te zetten dat ook voor volwassenen leuk is om te lezen.

Toen ik het boek uit had, zat ik zo vol leesplezier dat ik gelijk het sprookje ‘Vrolijke Hans of hoe het lachkruid ontstond’ van Bomans las. Vincent had het mij met klem aangeraden. En toen ik het uithad, werd mij kristalhelder dat wat je zaait je inderdaad oogst en dat de lach niet uit de wereld te bannen is en dat dat laatste maar goed is ook. Serieus zijn is verschrikkelijk en Janka ook!

Interesse? ‘Jim en Janka de Verschrikkelijke’ is te bestellen op http://www.boekscout.nl

Jim en Janka de Verschrikkelijke is een echte pageturner.

(te) Gek: Marco van Campenhout

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘De vrijheid van de mens is ongelooflijk belangrijk’

 

Vanaf zijn vierde jaar is Marco van Campenhout met sterrenkunde bezig. Volgens eigen zeggen komt dit door de maanlanding en een boek over planeten dat hij enkele jaren later gelezen heeft. Sinds hij twintig is, houdt hij zich ook bezig met spiritualiteit. Hij heeft zich echter nooit aan een bepaalde leer vastgelegd. Er is zoveel uitleg over alles. Zijn droom is om ooit een centrum in de Achterhoek te openen waarbij wetenschap en spiritualiteit samenkomen.

 

Zelf nadenken

Het kenniscentrum dat hij voor ogen heeft, wil hij ‘All is one’ noemen: ”Cultuur, milieu, sterren en alle andere energie van de kosmos komen daar samen. Ik wil het bewustzijn van mensen vergroten. Hun helpen het antwoord te vinden op vragen zoals: waarom ben ik hier? Wat is het doel van het leven? In het centrum kunnen mensen in alle vrijheid komen. Ik vertel mijn verhaal en daar kunnen de toehoorders hun eigen ding mee doen. Ik ga de mensen stimuleren om zelf na te denken en om zelf op onderzoek te gaan. Ik zal nooit zeggen: ’Zo zit het’, want ik ben zelf ook nog in ontwikkeling. Je moet altijd je eigen weg in het universum vinden en niet alles klakkeloos geloven wat je leest of hoort.”

 

Niet voor gek verklaard

Marco van Campenhout verhuist in 2012 van Almere naar de Achterhoek. Op het moment werkt hij bij de sterrenwacht in Dordrecht en geeft hij astronomieles op scholen. Thuis bekijkt hij met apparatuur vanaf zijn balkon en met behulp van het internet de hemel. Marco: “De kosmos is een bal van energie. Daar kun je alles uit creëren. De kosmos is ook liefde. Er komt veel moois bij kijken als je je bewustzijn uitbreidt: de kosmos wordt dan mooier en mooier; hij is oneindig mooi. De kosmos is alles wat bestaat. Alles wat je wel en niet ziet en alles wat je voelt. Ik droom veel en lees veel in boeken en artikelen op internet. Mensen zoeken naar nieuwe spirituele dingen. Dat doen ze, omdat ze niet meer naar de kerk gaan. Ik hoor heel vaak van mensen: ‘Ik heb het nog nooit over dit gehad. Bij jou leg ik het op tafel’. Ja, bij mij kan dat. Bij mij worden mensen niet voor gek verklaard.”

 

Vrij

“Mijn spirituele ontwikkeling is begonnen toen ik als kind de kinderbijbel las. Op een plaatje stond naast Jezus een beest. Ik vroeg aan mijn oma ‘Wat is dat?’. Mij oma antwoordde dat dat de duivel was. Ik kon er nachten niet van slapen. Als puber las ik een keer een artikel in de krant over een meisje dat bezeten was van de duivel. Ik was daar lang erg mee bezig. Kan dat dan echt? Ik heb mij altijd aangetrokken gevoeld tot Jezus. Later las ik het inspirerende boek ‘Meesters van het Verre Oosten’ van Baird T. Spalding. Ik vind dat mensen liefdevol moeten blijven, ook als het tegenzit. Sommige mensen hebben niks met spiritualiteit en zijn boos op God. Boos, omdat er zoveel ellende gebeurt. Daarbij vergeten ze dat God een energie is die alles vrijlaat. De vrijheid van de mens is ongelooflijk belangrijk.  Ik leer door boeken en mensen die op mijn pad komen. Ik maak liever één iemand echt gelukkig dan een miljoen half. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. Als alles een is, weet en voelt iedereen dat je je afvraagt bij alles wat je doet: wat zou liefde doen? Als je dat doet, zit je altijd op het goed pad. Dit is de oplossing van al onze problemen.”

 

Marco van Campenhout vindt vrijheid ongelooflijk belangrijk.

 

 

 

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.

 

Poëziekaarten ‘De reis van woord & daad’

Leuk nieuws! Ik heb weer poëziekaarten gemaakt en ik ben er supertrots op! Dit keer zijn ze het product van een samenwerking van Boef en mij. Hij heeft de foto’s geschoten en ik de gedichten geschreven. Ik ben heel blij dat we nu iets samen in de wereld zetten als ‘De reis van woord & daad’. De foto’s zijn gemaakt tijdens onze vakanties en de thematiek is iets lichter en luchtiger dan bij ‘Ondermaans verdriet’. Ze zijn voor 1 euro per stuk bij mij te bestellen via info@rabarbara.nl. Daarnaast zijn ze te koop bij Het Stenen Museumwinkeltje en Lokalen in Lichtenvoorde en de Koppelkerk in Bredevoort.

Stukjes van de poëziekaarten ‘De reis van woord & daad’.

De ontsnapping van Gerjon Gijsbers

Mijn leven vangen in verhaaltjes. Ik doe het graag. En zie mijn verhalen dan het liefst terug gebundeld op thema in mooie boeken. Ook lees ik graag verhalen van anderen mensen. Over hun leven. Over hun hemel en hel. Over hun rare gewoontes en bijzondere passies. En vooral: over hun lessen.

 

Ik keek naar boven en had geen idee

Met een dramatische lach las ik de zwartgallige radiogollums van Gerjon Gijsbers in ‘Ik keek naar boven en had geen idee’. Het boek met een mooie vrolijk gekleurde fotokaft en geel leeslint zag ik liggen tijdens een van mijn vele bezoekjes aan de Koppelkerk in boekenstad Bredevoort. De dame achter de toonbank wist mij te vertellen dat zijn humor echt de moeite waard is en dat hij een bekende schrijver in de omgeving is, ook al had ik nog nooit van hem gehoord. Tja, je kan ook niet alles weten. In zijn columns verweeft hij zinnen uit songteksten in zijn gedachten en leven en heeft hij elke week wel een lied heeft waar hij zijn gollums, zo noemt hij zijn colums, aan ophangt. Deze gollums leest hij wekelijks voor op de plaatselijke radiozender voor het programma LoadFM om 22.30 uur. De beste zestig zijn in dit boek verzameld. Hij schrijft over zijn ervaringen met de studie Nederlands, werken in een The English Bookshop, brandt veelvuldig kaarsjes in de kerk, wordt door zijn lange haren voor Jezus of Marilyn Manson aangezien, verblijft in het ziekenhuis met suiker, neemt vreemdelingen in huis, legt uit waarom hij een zwak voor de underdog heeft en blijkt hij een heel klein hartje te hebben als zijn kat Simba doodgaat.

 

Groeiende schrijfervaring

De gollums beginnen op 06-07-2012 en de laatste in het boek is van 31-07-2015. Gaandeweg worden ze langer en merk je dat de schrijver meer schrijfervaring heeft opgedaan: de stukken zitten steeds knapper, kunstiger en vloeiender in elkaar. Heel mooi om zo een schrijfontwikkeling mee te lezen en steeds harder om de grappen te lachen.

 

Lokken en uitdagen

Het mooie vind ik dat Gerjon in Aalten woont, een plaats bij mij in de buurt, en dat hij plekken bezoekt die ik ook ken, zoals Bredevoort en Nijmegen. Net als ik heeft hij Nederlands gestudeerd. Ik zocht in het begin al lezend naar overeenkomsten, maar stuitte daarin eigenlijk alleen op verschillen. Ja, ook ik zoek mijn heil in het opschrijven van woorden, maar ben eerder een ‘vredelievende’ schrijfster die haar hand troostend uitsteekt door haar woorden heen. Gerjon heeft een zwartgallige humor, die zeker aansprekend is, maar die ook de controverse zoekt. Hij lokt en daagt uit om een andere mening te geven, bijvoorbeeld over het geloof, of om zijn visie al proostend en rokend uit te vergroten. Daarbij krijgt hij de lezers zeker op zijn grimlachende hand. Hij geeft in zijn gollum van 20-09-2013 bijvoorbeeld zijn mening over het feminisme naar aanleiding van zijn interesse in Hildegard von Bingen en Jeanne d’Arc:”Voor alle vrouwen die zich als vrouw willen bewijzen: houd je verre van feminisme en trek je eigen plan. Trek een harnas aan, meng je in de strijd, slinger een gitaar om je nek, ga achter een piano zitten of ga desnoods rondhoereren, maar laat dat laatste geen voorwaarde zijn om iets te bereiken. Ga op zoek naar je eigen talent, benut het en buit het uit.”

 

Ontsnappen

Als motto staat een zin uit het lied ‘No rain’ van Blind Melon in het boek: ”And all I can do is read a book to stay awake, and it rips my life away, but it’s a great escape.” En ik denk dat dat bewust of onbewust ook de les is die Gerjon ons wil meegeven. Boeken en schrijven kunnen je helpen om aan het niet altijd mooie leven te ontsnappen. Ze geven het leven vorm en kunnen je steunen in moeilijke tijden.

 

Truttig kopje kruidenthee

Met Gerjons boek was ik even ontsnapt uit de werkelijkheid en droomde ik van een leven als schrijfster die ook haar columns op de radio voordraagt. Maar dan niet-rokend en zonder drank. Met een truttig kopje kruidenthee.

 

Een boek om even in te ontsnappen!

 

(te) Gek: Joachim Geerdink

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘Je mag creatief zijn en je hartenklop ontdekken’

 

”Jij bent die van die blauwe eend!”, zeggen mensen tegen hem. Hij erkent ook dat zijn deux cheveaux zijn rijdende reclamezuil is. Joachim Geerdink is coach, versimpelaar, prikkelaar en omdenker. Hij neemt mensen mee op gedachtenreis, onder andere in zijn auto en gaat tijdens zijn tochtjes letterlijk en figuurlijk over ongebaande paden. Joachim:”Ik vind het het allermooist als mensen in beweging komen en ben blij als iemand een eerste stap zet om iets te gaan doen!”

De eend heeft Joachim zestien jaar geleden voor een schijntje gekocht toen hij krap bij kas zat. Inmiddels is hij misschien wel tien keer zoveel waard. Hij durfde er toen niet echt in te rijden en liet hem twaalf jaar in de schuur staan. In 2017 kreeg Joachim een goede burn-out. Toen begon hij met het opknappen van zijn wagen. Hij ging wat met mensen toeren en zo ontstond het idee van ‘Op pad in mijn eendje’. Joachim: “De gesprekken die ik in de wagen voer zijn vaak diep. Er komt veel aan bod. De wagen is een natuurlijke ijsbreker. Veel mensen hebben herkenning bij een eend. Als je rondrijdt, komt er makkelijk een verhaal los. Je zit naast elkaar en hoeft elkaar ook niet aan te kijken. Tijdens die gesprekken probeer ik iets uit mensen te halen waardoor ze ‘groeien’. Iedereen kan bij mij terecht: van operationeel directeur en particulier tot collega-coaches. Een mens is een mens.”

De eend waarmee Joachim op pad gaat

 

Alles heeft een bedoeling

Joachim vindt dat we met ons allen terug mogen naar het voelniveau en onze hartenklop mogen vinden: “We moeten met elkaar goede dingen willen doen. Elkaar vanuit vertrouwen helpen. Soms is het goed om ergens blanco en belangeloos in te staan. Je mag creatief zijn en je hartenklop ontdekken. Het brood op de plank komt dan vanzelf, want mensen geloven je dan en weten je te vinden. Ze proeven en voelen je passie. Het is wie goed doet, goed ontmoet. Al kan je daarmee soms wel op je bek gaan natuurlijk, maar dat is leerzaam en mag. Alles heeft een bedoeling.”

 

Joachim is een keer op tv geweest met zijn eend.

 

Luisteren op hartniveau

“Als mens doen we soms dingen niet, omdat we teveel bezig zijn met wat anderen van ons vinden. Het leven is soms kut en dat mag je van de daken schreeuwen. Ik ben ervoor om te luisteren op hartniveau. En dan bedoel ik echt luisteren. Aan de hand daarvan stel ik intuïtieve vragen. Achter uitgesproken woorden zit vaak veel meer. Het is een kunst om dat te horen. Ik kan dat, dat durf ik hard op te zeggen. Het is een natuurlijke gave die ik mijn hele leven al gehad heb,” vertelt Joachim en hij besluit: “Ik ben liever gek dan gewoon. In het verleden trok ik mij aan wat anderen van mij vonden, maar dat stadium ben ik ver voorbij. Ik ben wie ik ben. Ik ben blij dat ik mijn ding kan doen en dat ik gelukkig ben. Helemaal mooi is dat ik daar andere mensen ook blij mee kan maken. En als anderen daar wat van vinden, vind ik dat fijn. Dan hebben  we zeker gespreksstof.”

 

Joachim en zijn eend.

 

 

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.