Auteur: Rabarbara

woordENkunstenaar

Kaarten ‘Ondermaans verdriet’ te koop

Gisteren kon ik de kaarten van ‘Ondermaans verdriet’ ophalen bij Drukkerij Westerlaan. Ze zagen er prachtig uit. En inderdaad, zoals beloofd: het papier genaamd ‘Biotoop’ geeft ze een extra warme uitstraling. In wijnkisten van Tapperij van Ooijen gaan ze naar hun verkooppunten. In ieder geval naar Crearose en De Koppelkerk. Met een paar andere winkels ben ik nog in gesprek. Maar dat gaat helemaal goed komen! Natuurlijk kan je de kaarten ook bij mij bestellen. Stuur een mailtje naar info@rabarbara.nl

Kleine trampolines: over veerkracht en diep raken

Nieuwsgierigheid is de drijfveer van elke journalist. Je hoort en leest daardoor verrassende dingen en leert vaak ook nog eens wat. Als woordENkunstenaar ben en blijf ik nieuwsgierig naar de schrijfsels van anderen. Niet om het kunstje af te kijken, want ik heb mijn eigen stijl, maar om mij onder te dompelen in hun woorden. En dan te ervaren wat die woorden met mij doen. Vind ik ze mooi? Dan word ik opgetild boven de tijd en leer ik de lessen die de schrijver ook geleerd heeft. De meeste schrijvers hebben namelijk een verhaal en een afgelegde weg. Walg ik van ze? Dan leg ik het artikel of boek snel weg. Mijn tijd verspillen aan moeilijk te doorworstelen zinnen doe ik na mijn studie Nederlands niet meer.

 

Kleine trampolines

‘Kleine trampolines’ van Eva Schuurman is een boek dat ik genietend in kleine stukjes tot mij genomen heb. Er zijn boeken die je in een ruk uitleest, maar ‘Kleine trampolines’ nodigde mij uit tot stiltaan bij dat wat geschreven is. In toegankelijke woorden en zinnen met blije en verdrietige ondertonen volgen we Eva door de seizoenen. We maken mee hoe ze als trouwambtenaar huwelijken sluit, lezen hoe ze de kermis beleeft en dat ze carnaval niet leuk vindt. Vier jaar columns voor Achterhoek Nieuws zijn geordend en geselecteerd aan de hand van de jaargetijden. Tussendoor lees je een verdwaald gedicht.

 

Dat ben je al

Met het motto ‘En als het niet goed komt, dan komt het anders’ wordt gelijk de toon van het boek gezet. Ze ontdoet de dagelijkse schijn van haar sluiers zonder te verzanden in pijn en verdriet. Ze tilt het leven op met haar woorden en geeft het betekenis. En ik moet de man met een viool en gouden haren gelijk geven. In de laatste zin van het boek zegt hij:”Eef, dat ben je al.” als antwoord op haar vraag hoe ze schrijfster kan worden. Dat Eva schrijfster is staat als een duidelijke paal boven water.

 

Ook bij mij

Een van de columns draagt de naam van het boek. Het begint met haar dochters verdriet, omdat opa dood is. En dan lees je: ”En toch, toch weet ik dat ze zo veerkrachtig is als de trampoline waar ze morgenochtend weer op zal gaan.” Eva probeert haar kinderen te troosten met de pijn die ze hebben en schrijft als ze achter hen aan de trap opzwoegt: ”Met geen idee wat ik doen kan, behalve trots zijn op mijn kleine trampolines. Op hoe oprecht ze voelen kunnen en hoe intens ze missen, op veerkracht en hoe eerlijk ze kijken en diep ze raken.”

Het boek is, hoe toepasselijk, aan ‘haar trampolines’ opgedragen en doorsijpelt met haar eigen veerkracht en woorden die diep raken. Helemaal op de laatste pagina staat een gedicht dat ware (moeder)liefde verkondigt en waar ook ik mee wil eindigen:

 

Blijf altijd

bij jezelf lieverd

en oh ja,

ook bij mij.

 

 

www.evaschuurman.nl

Het boek is niet bij mij te bestellen, maar wel voor 12,95 te koop bij de Bruna in Vorden, Readshop in Zelhem of bij de redactie van Achterhoek Nieuws in Lichtenvoorde. Je kan de redactie van Achterhoek Nieuws ook mailen met adres- en factuur gegevens. Dan sturen ze het boek op. Er komen dan wel verzendkosten bij. Je kan daarvoor mailen naar info@achterhoeknieuws.nl.

 

Kleine trampolines is een boek over veerkracht en diep raken. Ga het lezen! Foto: PR

Fotoboeken ‘Ondermaans verdriet’ binnen

Vanmorgen was ik de koningin te rijk. Mijn fotoboeken ‘Ondermaans verdriet’ kwamen met de post. En ze zijn mooi! Ik heb er vijf voor intimi laten maken en ben er beretrots op. Voor het grote publiek laat ik, zoals ik in mijn vorige blog al vertelde, kaarten maken. Die verwacht ik ergens volgende week. Nog even geduld dus!

De fotoboeken van ‘Ondermaans verdriet’ zijn prachtig! Foto: Barbara Pavinati

Go with the flow!

Wow! De afgelopen dagen zat ik echt in een flow! Tot in de kleine uurtjes was ik bezig ik achter de laptop in mijn werkkamer. Ik ging zelfs later naar bed dan Boef! En dat wil wat zeggen. Vandaag zijn mijn gedachten eindelijk een beetje tot rust gekomen en kan ik een informatief blog schrijven om jullie alles te vertellen over mijn inspiratiegolf.

 

Fotoshoot

Vorige week maandag was de fotoshoot met Anja van Krang Creaties in De Schans voor ‘Ondermaans verdriet’. Je weet wel, dat boek waarin woord en beeld samen komen. Ik had het er in mijn vorige blog uitgebreid over. Een korte samenvatting: ‘Ondermaans verdriet’ is een autobiografisch fotoboek met een suggestie van ‘mijn verhaal’ in gedichten erbij.

Het weer leende zich perfect voor dat wat de gedichten uitdrukken. Er hing een mysterieuze sfeer in de lucht. Er was ‘licht met een laag’. We struinden rond in het bos en gingen op zoek naar geschikte plekken voor de foto’s. Ik poseerde braaf al schrijvend, typend en dansend. Soms stak ik mijn tong uit. Anja schoot professioneel plaatjes. De tijd vloog voorbij. We vergaten zelfs te lunchen. Gelukkig had Anja rijstwafels bij zich. Toch iets voor onze knorrende magen!

 

Ondermaans verdriet

Zondag kreeg ik de foto’s. Ik bekeek ze en was dolgelukkig. Ze drukten precies uit wat ik bedoelde! Anja heeft mijn verhaal krachtig omgezet in unieke beelden. De vijf gedichten die ‘Ondermaans verdriet’ telt, hebben allemaal passende foto’s gekregen. Als een gek ging ik aan de slag om bij Albelli mijn geliefde boek in elkaar te zetten. De gedichten had ik al paraat en nu was het zaak om de volgorde van de foto’s te bepalen. Een leuke, maar zeker geen makkelijke klus. Er was zoveel moois te zien! Het boek maak ik voor enkele intimi en heb ik opgedragen aan mijn oma, want zij heeft mij mijn hele leven gesteund in al mijn schrijverijen. Zij is mijn trouwste fan en ook nog eens van het eerste uur!

 

Poeziëkaarten

Om ook het ‘grote publiek’ de kans te geven mee te genieten van mijn poëzie laat ik van de gedichten kaarten maken met de meest passende foto’s. De kaarten worden echte kunstwerkjes op A5 formaat. Hiervoor ben ik maandag in gesprek geweest met Bein Westerlaan van Drukkerij Westerlaan. We hadden een goede gedachtewisseling over de uitvoering ervan en ik stuurde hem de nodige bestanden. Nu is het geduld hebben. Ik kan haast niet wachten tot ik ze in mij handen heb en aan jullie kan laten zien! Ik hoop dat jullie ze net zo mooi vinden als ik!

De fotoshoot met Krang Creaties zorgde voor prachtige beelden passend bij ‘Ondermaans verdriet’. Foto: Krang Creaties

 

De geboorte van ‘Ondermaans verdriet’

Alles begint met een kiem. Een zaadje dat gezaaid is. Als het begint te groeien en bloeien kan je uiteindelijk de vruchten ervan plukken. Zo loop ik al heel lang rond met het idee om ‘mijn verhaal’ te vertellen, want ja ook ik heb een geschiedenis, die soms heel verdrietig is. Mijn leven is niet altijd rozengeur en maneschijn geweest en zal dat ook in de toekomst niet alleen maar zijn. Ik vraag mij af of er mensen zijn die enkel en alleen een blij leven hebben. Gelukkig bezit ik wel de gave om zaken een positieve wending te geven en vol liefde en met vertrouwen in het leven te staan.

 

Suggestie

Op de een of andere manier kom ik er maar niet toe om woorden te geven aan mijn levensverhaal. Het liefst schrijf ik blije woorden en gedachten op. Woorden die ergens naartoe werken en die mij optillen uit mijn eigen en algemeen menselijk leed. Om mijzelf en de wereld te helen en weer te laten lachen. Als ik veel pijn en verdriet heb, kan ik niet mooi schrijven. Dan druk ik mij uit in schilderijen en tekeningen. Over dit gegeven heb ik nagedacht en de komende tijd ben ik druk om mijn verhaal in foto’s te gaan vertellen. Met een paar gedichten erbij. Dit alles onder de noemer ‘Ondermaans verdriet’. Met foto’s kan je namelijk veel zeggen en een suggestie wekken, een suggestie van een afgelegde weg. Hetzelfde geldt voor poëzie.

Woorden kunnen soms heel pijnlijk zijn en veel oprakelen, vandaar dat ik kies voor foto’s en poëzie. Een echt verhaal is te intens. ‘Mijn verhaal’ is trouwens ook al een gepasseerd station, maar ik draag het wel met mij mee. Altijd. Al praat ik er moeilijk over, ik wil het graag met jullie, mijn fans, delen. Om deze droom te realiseren heb ik Anja van Krang Creaties ingeschakeld, gespecialiseerd in vastleggen van (levens)verhalen in foto’s. De komende tijd zullen jullie meer hierover horen.

 

Dagboek

Om weer een stap verder te komen in mijn schrijfontwikkeling ben ik, net als toen ik een klein meisje was, opnieuw gaan dagboekschrijven. Ik heb een heel mooi schriftje met een harde kaft vol groene stenen gekocht en schrijf nu weer ongefilterde gedachten op. Het is heel anders om puur voor jezelf te schrijven dan voor een (groot) publiek. Als ik blog denk ik aan jullie, als ik voor de krant schrijf, denk ik aan heel het dorp. De toon die ik aansla is dan afgewogen, ik ben zorgvuldig in de woorden die ik kies. In mijn dagboek ben ik heel eerlijk. Een verademing om alles op te kunnen schrijven wat ik denk. Echt alles. Goudeerlijk en soms heel hard met scheldkanonnades die pijnlijk zijn voor mezelf en anderen. Het brengt duidelijkheid en verheldering en maakt mijn hoofd leeg.

 

Autobiografisch schrijven

De komende tijd ga ik mij verdiepen in autobiografisch schrijven. In de eerste plaats omdat ik zelf dat al mijn hele leven doe. In de tweede plaats omdat ik daar nu les in geef en ik daar meer lessen in wil gaan geven. Ik ben er al verschillende literatuur op aan het naslaan en het is heel verhelderend. Eigenlijk breng ik alle theorie op een natuurlijke manier al in de praktijk, maar ik leer het nu in wat kaders te plaatsen.

 

Oproep

Gelijk een vraag aan jullie: mocht je nog een autobiografie in je kast hebben staan die je niet meer wilt hebben: ik houd mij aanbevolen! Vanaf nu ga ik ze sparen! Mocht je nu trouwens zelf interesse hebben gekregen in autobiografisch schrijven neem gerust contact met mij op. Ik geef je er graag les in! Ik doe het op een natuurlijke manier en ga met jou in gesprek met wat jouw wensen zijn. Een combinatie met beeld is ook mogelijk. Daarvoor werk ik samen met Dorian Temming.

 

Rabarbara denkt na over haar idee ‘Ondermaans verdriet’