(te) Gek: Monic Rootinck

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

‘Ik zie het leven als een trein; je reist met mensen mee’

Op het eerste oog lijkt ze zakelijk, maar als je langer met haar praat komt er een gevoelige, vriendelijke en zorgzame vrouw tevoorschijn. Monic Rootinck van Hospitality Concepten is een vrouw van spontane acties die graag in een cabrio rijdt, op muziek door de kamer danst en haar gekochte jurken met veel plezier vermaakt tot ze perfect passen. Monic:”Door zware scharniermomenten in mijn leven, kan ik nu levenskunst en kennis overbrengen. Het leven heeft mij veel lessen geleerd. Je kan veel leren als je geen oordeel hebt. Met geduld en vertrouwen valt veel te bereiken. Geef iemand een kans en misschien wel een tweede. Soms moet je van iemand afscheid nemen, dan stroomt de energie niet meer.”

‘De dood intrigeert mij’

“Ik vind het leuk om anderen te helpen. Een goed voorbeeld daarvan is een hospice waar ik betrokken bij ben in Curaçao. Twee jaar geleden gingen zij van twaalf kamers naar twintig kamers. Voor die uitbreiding hadden ze inboedel nodig. Spontaan bood ik aan om dat te regelen. Het was meer werk dan ik dacht, maar uiteindelijk had ik een hele container met spullen voor ze. Afgelopen maart zou ik er ook naartoe gaan. Om te helpen met het herinrichten, maar corona kwam ertussen. De spullen zijn wel aangekomen, maar het reservegeld dat we hadden om wat extra verf te regelen is opgegaan aan de huur van de container. Die hadden we langer nodig dan gepland door de lockdown op Curaçao,” vertelt Monic, “Ik heb altijd wel wat met hospices gehad. Toen mijn kinderen op school zaten, had ik naast mijn administratieve werk tijd over. De dood intrigeert mij. Ik ging daarom aan de slag bij een hospice in Doetinchem. Toen heb ik ook de opleiding stervensbegeleiding gedaan. Mijn interesse voor de dood ontstond toen mijn jongste dochter geboren werd. Zij was een huilbaby en ik vroeg mij continu af waarom zij zo huilde. In die tijd kwam ik op straat tijdens een ijsje eten een medium tegen. Zij gaf mij inzichten over mijn jongste dochter. Toen ben ik gaan nadenken over dat wat er zich tussen hemel en aarde afspeelt.”

Monic houdt van doorpakken. Als ze iets regelt, ziet het er verzorgd uit. Foto: PR.

Nu genieten

“Ik zie het leven als een trein; je reist met mensen mee. Soms stappen mensen in en soms stappen mensen, hoe pijnlijk ook, uit. Mensen kunnen weleens iets tegen mij zeggen waar ik ’s nachts wakker van lig. Dat terwijl ze zelf waarschijnlijk zich helemaal nergens bewust van zijn en niks kwaads in de zin hadden. Dat is een nadeel van mijn hooggevoeligheid. Een voordeel is dat ik veel aanvoel. Ik voel, zie en merk veel op. Dat geeft kracht en inzichten waar je verder mee kunt. Ik vind het ook belangrijk om in het nu te leven. Je verdient het dat op dit moment veel mensen van je houden. Je moet nu genieten en dat genieten niet uitstellen tot later”, Monic besluit: “Ik ben altijd bezig en houd van doorpakken. Ik regel de dingen goed voor mezelf en anderen. Als ik goed voor mezelf zorg, kan ik ook voor een ander zorgen. Soms word ik ook wel Juffrouw Mier (uit de Fabeltjeskrant, BP) genoemd als ze mij weer op de trap horen trippelen.”

Monic ziet het leven als een trein. Foto: PR.

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s