Maand: maart 2020

Recensies Verzinhoofd

Het was een gewaagde sprong in het grote en onbekende diepe om in deze angstige crisistijd mijn e-book ‘Verzinhoofd: onverzonnen sprookjes over dromen, waarheid en waan’ te lanceren, maar het was een interne noodzaak en ik zocht naar lichtpuntjes. Lichtpuntjes voor mezelf en de mensen die ik liefheb en misschien wel wat (of heel veel?) onbekenden. En die lichtpuntjes kreeg ik. Binnen een paar uur verkocht ik er meer dan ik had durven dromen. Een paar dagen later stroomden er verschillende positieve reacties binnen, die mij raakten en blij maakten. Deze wil ik graag met jullie delen. Mochten jullie nog niet over de streep getrokken zijn, dan mogen deze lieve recensies jullie misschien sterken. Voor 2,99 euro is het boek te bestellen via een mail naar info@rabarbara.nl.

Lieve reacties

“Heel mooi beschreven, Barbara. Dit moest er ook nog een keer uit hè.  Als dat voor jou belangrijk is, is het sowieso goed. En ja, schrijven kan je. Het is ook boeiend! En uniek. De lengte is ook goed, naar mijn bescheiden mening. En overigens denk ik, dat het ook over een poosje nog de moeite waard zal zijn om dit te laten drukken. Het heeft een bepaalde potentie. Alweer naar mijn bescheiden mening. Sommige mensen zullen het kunnen invoelen. Anderen kunnen er ook iets van leren.”

“Je hele ziel en zaligheid, open, ontroerend, mooi om te lezen.”

”Ik heb het boek gisteren in één ruk vanaf mijn pc uitgelezen. Boeiend. Echt. Boosheid om dat wat anders is miskent wordt. Herkenning wat dat met jou (mij) doet.”

“Prachtig! Heel mooi! Als je het ooit uitgeeft zou ik er wel tekeningen bij willen maken die het geheel nog betoverender maken. Mooi hoe je vele kanten van (hoog)gevoeligheid omschrijft, herken er veel van. Mooi ook hoe je je eigen geschiedenis erin verweeft.”

“Hallo Barbara, Op deze stille zondagmorgen heb ik toch doorgelezen in je e-book. Wat een reis heb jij gemaakt! Zo te lezen kom je van ver en heb je nu een mooi evenwicht gevonden. Moedig en hier en daar herkenbaar. Je hebt een grote fantasie en verbeeldingskracht en dat is zowel een talent als een valkuil, zoals je gemerkt heb in je leven. Dankjewel dat je dit wilt delen. Ja, schrijven is heilzaam en fijn – en geeft nieuwe inzichten. Dat weet ik uit ervaring ook. Dus laten we lekker doorgaan met schrijven! Hartelijke groet en blijf gezond!”

Een gedicht uit ‘Verzinhoofd’.

e-book Verzinhoofd: onverzonnen sprookjes over dromen, waarheid en waan

Heb ik eindelijk mijn eigen crisis overwonnen, diep in mijn mooie bruine ogen gekeken en dans ik zonnig door het leven, is de wereld in crisis. Ik had grootse plannen. Grootser dan groots om mijn persoonlijke verhaal als voorbeeld te gebruiken. Voorbeeld van het feit dat je niet gek hoeft te worden als de wereld je gek maakt. Dat je gerust wat verhalen uit je duim mag zuigen en dat anders zijn goed en leuk is. Problemen hoef je niet groot en zwaar aan te zetten. Je hoeft niet de diepste dalen te doorworstelen en nog dieper dan dat om tot inzichten en lessen te komen. Nee. Het draait juist om lichtheid, fantasie en dromen. Het draait om vliegen, vallen en weer opstaan en dat je je aandacht richt op de dingen die leuk zijn en goed gaan. En bij mij draait het er vooral om dat ik schrijf. Ik schrijf mijzelf en mijn verzinhoofd vol regenbogen. Ook in deze rare tijden. 

Onzekere tijd

Ik had het plan om mijn boek ‘Verzinhoofd: onverzonnen sprookjes over dromen, waarheid en waan’ te laten drukken. Was al met vormgevers in gesprek en oriënteerde mij op drukkers. Bij Lokalen zou ik als Artist in Residence een marktonderzoek gaan doen. Mijn feestelijke boekpresentatie had ik al helemaal uitgedacht met honderden gekleurde ballonnen. Het is allemaal van de baan. Door de regels van de overheid kan ik mijn onderzoek bij Lokalen niet uitvoeren. En ook: in deze onzekere tijd besteed ik mijn geld liever anders, omdat ik niet weet of ik mijn investering terug ga verdienen. 

De tijd voor mijn boek is NU

Het stemde mij intens verdrietig dat niemand mijn boek zou lezen. Mijn hele ziel en nog grotere zaligheid zitten erin. “Je kan het toch ook later in de markt zetten,” zeggen sommigen, “Wat in het vat zit verzuurt niet.” Maar de tijd voor mijn boek is NU. NU zit ik in dat proces. NU is mijn verhaal compleet. Straks, na deze wereldcrisis, is er weer een compleet nieuw verhaal. “Waar maak je je druk om?” zal je je afvragen. “Mensen zijn ziek en gaan bij bosjes dood. We zitten massaal thuis en moeten anderhalve meter afstand houden van elkaar. Niks is zeker. Nog minder dan niks is zeker.”

Crisissen zijn er om overwonnen te worden

Toch wil ik gelezen worden. Ik wil niet verdrietig zijn om een verloren plan en droom die niet verwezenlijkt gaan worden. Misschien moet je juist in deze tijden blijven dromen. Misschien dat mijn verhaal juist nu tot troost kan zijn. Crisissen zijn er om overwonnen te worden. Kleine en grote. Die van de nietige mens en van immense wereld. Straks zijn we allemaal dood en heeft niemand mijn verhaal gekend. Dat zou zonde zijn. Doodzonde.

e-book Verzinhoofd

Daarom heb ik van mijn boek een e-book gemaakt dat voor een klein prijsje te koop is.

Je kan het voor 2,99 euro bestellen. Zo hoop ik dat toch mensen mijn levensverhaal in de vorm van sprookjes gaan lezen en wil ik ze inspireren. Het is niet voor niets een project van maanden geweest. Nieuwsgierig? Mail mij gerust! info@rabarbara.nl

Een tekening die het verhaal van ‘Verzinhoofd’ mooi samenvat

De wezenlijkheid van de natuur

Uitstippelen is onmogelijk. Het enige wat je kan doen is meedeinen op de wind. Ook ik heb plannen moeten laten varen. Ook ik heb angsten onder ogen moeten zien. Wat als ik doodga? Wat als Boef doodgaat? Wat als…? Ja. Wat als? Maar heel de wereld is in crisis besefte ik al snel. Corona treft alles en iedereen. Sommigen zien dit als een kans. Voor een mooiere en betere wereld straks. De aarde is op en moe volgens hen. Ze wil rust. Ze wil herstellen. We hebben haar zelf tot het uiterste gedreven. 

Niks is zeker

De tijd in mijn agenda die is vrijgekomen heb ik gebruikt voor luisterboeken van de bibliotheek. Een daarvan is ‘De meeste mensen deugen: een nieuwe geschiedenis van de mens’ van Rutger Bregman. Ruim elf uur luisterde ik naar zijn melodieuze stem en theorie. En ik moet zeggen dat Rutger mij fascineert met zijn visie op de Vernistheorie, het ontkrachten van ideeën van vooraanstaande psychologen en economen die lang als geldig werden beschouwd, de term Homo Puppy en nog veel meer. Er komt een nieuwe wereld aan, betoogt hij. En ik wil hem graag geloven. Zal het dan nu daadwerkelijk zover zijn? Kan de bestaande orde omver geworpen worden? Ik hoop het, maar weet het niet zeker. Zoals niks nu zeker is. Zoals nooit iets zeker is. 

Adem de lente in

Tussen het boekluisteren door breng ik nog steeds de post rond. Een van de beroepstakken die nog niet gestopt is in deze tijden van corona. De frisse lucht doet mij goed. De blije lente brengt mij in verwarring. Mensen op straat ontwijken mij, lopen vriendelijk knikkend met een boog om mij heen. En daar hoef ik mij niks over in te beelden. Het moet. Moet van de overheid. Ik adem. Ik adem nog. En dan adem ik even de lente in. Dankbaar dat ik de meeste van mijn dromen al heb waargemaakt. Als ik doodga heb ik in ieder geval geleefd. Ik hoef nu niet stil te staan bij mijn leven en spijt te hebben van wat ik nagelaten heb te doen. Ik heb alles gedaan.

Oog van de storm

De wereld is in crisis. En wat kan ik doen? Ik hamster niet meer dan normaal, bezorg braaf mijn brieven en heb ook nog een interview voor de krant gedaan. Met videobellen. Als nietig mens lever ik mijn bijdrage en was ik mijn handen. Ik red geen levens. Ik zaai geen paniek. Ik probeer in het oog van de storm te blijven. Als er tenminste een oog is, want ik zie niks kijken. Ik weet het even allemaal niet. Niet dat ik het ooit wel wist, maar nu weet ik minder dan normaal. Ik kan niet verder kijken dan vandaag. Dan nu. 

Voor je neus

Het enige wat ik heb is hoop. Hoop dat alles overgaat. En hoop dat het inderdaad beter wordt zoals sommigen voorspellen. Ik hoop ook dat jij nog hoop hebt. Hoop op de toekomst, want dat is wat ons kracht geeft, ons overlevingsinstinct activeert. Beloof mij één ding. Als je dit overleeft, leef dan je droom en heb nergens spijt van. Geef die mensen in je leven aandacht die dat verdienen en wees dankbaar. Dankbaar voor wat je hebt, want vaak staat al het mooie en goede precies voor je neus en niet aan de andere kant van de horizon. Als je dat beseft ben je wezenlijk gelukkig. En de natuur ook.

(te) Gek: Ria Olijslager

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

‘Ik hoop altijd die kinderlijke nieuwsgierigheid te behouden’

Met haar 71 jaar is Ria Olijslager heel actief: ”Ik ben een lerend mens. Ik wil altijd leren en moedig mensen aan om dat ook te doen, al vindt niet iedereen dat leuk. Het is zonde als je niets doet met je leven. Er is een uitspraak die ongeveer zo gaat: ’ik heb een steen verlegd in de rivier en nooit meer zal de loop hetzelfde zijn.’ Als je een steen verlegt in je leven dan heb je ertoe gedaan en ben je geen grijze muis.” In Ria’s leven speelt het geloof een grote rol. Ze ziet zichzelf als Christen, bidt veel en voelt zich daardoor gedragen.

Ria presenteert met twee andere vrouwen het programma ‘Praoten en Rondgaon’ bij Radio TV Slingeland in Winterswijk. Het is een uitzending in het dialect waarbij er gepraat wordt met gasten. Deze gesprekken worden afgewisseld met muziek. Ria: “De streektaal is mij zeer lief, ik ben er mee opgegroeid. Totdat ik naar school ging had ik geen Nederlands gehoord.” Een uitzending die Ria nog erg bijstaat, was die met een notaris die ook dialect sprak. Dat maakte bij de luisteraars veel los. Veel wilden wel met een notaris in zee gaan die ook in de streektaal antwoord geeft op vragen. Ria hoort de meest bijzondere verhalen naar aanleiding van haar uitzendingen. “Je weet niet wie je luisteraars zijn. Op een dag belde een fan die zei dat ze altijd met een deken in een schuurtje zat te luisteren. Het was steenkoud, maar de radio stond keihard.” Op 9 maart was de honderdste uitzending.

Wereld van mogelijkheden

Ria heeft 33 jaar lesgegeven op een basisschool in Groenlo. “Ik was een uitzondering. Vrouwen bleven thuis na het krijgen van kinderen. Je kreeg op een katholieke basisschool zelfs ontslag. Omdat mijn man thuis was, werd ik kostwinner en bleef ik doorwerken. Als nu werkende vrouw man en vrouw is het niet zo simpel. We hadden gezonde kinderen, anders had het nooit gekund.” Ze heeft altijd een zwak gehad voor het kind met het rugzakje en volgde daarom op 50-jarige leeftijd de opleiding Remedial Teaching. Op de dag dat ze op weg was naar haar eerste testkind kreeg ze een auto-ongeluk waarbij ze haar tweede nekwervel brak. “Ik had ook dood kunnen zijn; gelukkig is dat niet het geval en heb ik hier nog veel te doen en wil dat ook graag. Ik hoop altijd die kinderlijke nieuwsgierigheid te behouden!” zegt Ria daarover. “Ik ben dankbaar dat ik het overleefd heb. Ik heb heel veel geluk gehad en heel veel gebeden. Na het ongeluk kon ik niet meer werken op school. Toen ging ik nadenken over wat ik nog wel kon. Er ging een wereld van mogelijkheden voor mij open. Zo heb ik samen met Nel Schellekens afdeling Slow Food Achterhoek opgericht, ging ik veel lezen over koken en heb ik een reis naar Turijn gemaakt om de Terra Madre te bezoeken..”

Sneeuwklokjes

“Ik ben niet bij de pakken neer gaan zitten. Toen ik uit het ziekenhuis kwam bloeiden er in de tuin sneeuwklokjes. Dan was er hagel op, dan regen, dan sneeuw. Als de zon ging schijnen, richtten ze zich op en deden ze hun best om te bloeien. Dat heb ik ook gedaan. ‘Ik bereik niks met zeuren, omdat ik niet meer naar school kan’,’ dacht ik. Het is mij zelf gelukt om daarna weer auto te rijden. Ik ben geworden hoe ik ben, omdat ik van kinds af aan veel heb meegemaakt. Van verdriet word je sterker. Je moet kinderen niet weghouden van teleurstellingen, maar ze laten meekijken. Er is altijd een uitweg,” besluit Ria haar verhaal.

Ria Olijslager met een foto die van haar gemaakt is als dank voor haar inzet voor Groenlo

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl

‘Het verhaal van je leven’ leert je waar de boodschap zit

Tik, tik, tik. De spijkers worden in mijn hoofd op de kop geslagen door dit boek. Alles waar ik de laatste maanden mee bezig ben geweest komt erin aan bod. Van levensverhaal schrijven tot sprookje. Van zingeving tot het herschrijven van je eigen geschiedenis. Blijkbaar zijn er meer mensen die van verhalen schrijven en vertellen houden en er hun werk van hebben gemaakt.

Amor fati

In ‘Het verhaal van je leven. Storytelling en de zoektocht naar een zinvol bestaan’ beschrijft Mieke Bouma het verhaal achter het verhaal. Ze duikt daarvoor de geschiedenis en psychologie in en verwijst naar de klassieken. Je proeft in alles wat ze schrijft dat ze veel ervaring heeft in het vertellen en nadenken over verhalen. Ze was niet voor niets docent aan de Theaterschool in Amsterdam en scenarioschrijver voor toneel, film en televisie. Ikzelf richt mij meer op journalistiek en boeken, maar zie een duidelijke schrijfoverlap. Werken met taal schept verwantschap. Op alle vlakken.

Het motto van het boek is ‘Amor fati’ van Nietsche. Dat betekent: Houd van je lot en omarm je geschiedenis. 

‘Wees niet boos, ga niet in verzet, wees niet verongelijkt. Dat wat zich aandient behelst altijd een les waar je wijzer van kunt worden. Weerstand, verbolgenheid en woede over hoe het lot zich voltrekt houden je zwak en trekken nog meer negatieve gebeurtenissen aan.’  p. 19.

Het boek is opgedeeld in drie delen die lezen als een trein.:

  1. Het leven als verhaal.
  2. Archetypen in je verhaal.
  3. Van lot naar plot.

In het nawoord wordt het boek kort en krachtig samengevat:

‘Het concept dat we onze eigen werkelijkheid creëren door het verhaal dat we erover vertellen is de kernbewering van dit boek. We bezitten het oneindige vermogen om van een willekeurig lot een betekenisvol plot te maken. Welk verhaal vertel je en valt dat samen met het verhaal dat erover je verteld wordt als je deze wereld verlaat? De mythe die overblijft na je dood wordt mede gevormd door wat je vandaag nog onderneemt. Je bent de schepper van je eigen toekomst en die toekomst is nu.’ p. 286.

Waar het schuurt

Als je meer wilt weten over het (her)schrijven van je leven is dit boek echt een aanrader. Voor mij was het een feest van herkenning. Met mijn sprookjesboek ‘Verzinhoofd. Onverzonnen sprookjes over dromen, waarheid en waan’ heb ik het woordenheft in eigen hand genomen en pijn die lang in mij sluimerde getransformeerd tot iets moois. Daar waar het schuurt zit je les, de boodschap, je doel lees ik steeds. Ik wist het altijd al wel, maar durfde het niet uit te spreken. Eindelijk heb ik mijn les kunnen verwoorden. En ook nog eens op een lichte manier. Ik heb het goed gedaan! Applaus voor mezelf.

‘Het verhaal van je leven’ leert je dat waar het schuurt je les zit.