Sprookjes vertellen de waarheid

Als schrijver moet je je blijven ontwikkelen. Daarom heb ik mij opgegeven voor een schrijfcursus. Het zouden drie zondagen zijn, maar het werden er door ziekte van de docente twee. Er komt nog een individuele sessie achteraan, waar ik erg naar uitkijk. Dat heb ik veel liever dan mijn geld terug. Ik wil namelijk alles weten over de sprookjes in mijn leven, want daar ging het die dagen over en daar ging ik voor meer dan 100% voor. Ik heb het over de Sprookjesdagen bij Lieke Deeltstra van Werkplaats STAP, die ik iedereen die van schrijven en sprookjes houdt aanbeveel.

Levenssprookje

Samen met Annemarie reisde ik af naar Zutphen om mij te verdiepen in het thema sprookjes. Wat voor sprookje zou ik over mijn eigen leven gaan schrijven? Welke rol zou ik mijzelf geven? En wie zijn mijn tegenspelers? Zouden er zich rode draden in mijn leven ontvouwen? Allemaal vragen die ik graag beantwoord wilde zien.

Al weken voor de cursus verheugde ik mij erop. Ik kocht sprookjesboeken en las ze gretig voor de nodige inspiratie. Goed beslagen ten ijs zou ik komen! Ik ging het onderste uit de kan halen! Na les één was ik gelijk op dreef en had ik al inzichten in enkele sprookjesthema’s die in mijn leven speelden. De huiswerkopdracht die we mee hadden gekregen maakte ik gretig en braaf. Ik kon niet wachten tot les twee. Heel verdrietig was ik dan ook toen ik de middag ervoor een appje kreeg dat de les wegens ziekte niet doorging. Ik besloot van de nood een deugd te maken en er een ik-ga-zelf-wel-aan-de-slag-met-sprookjes dag van te maken. Ik pakte mijn speciale sprookjesschrift en begon met fantaseren. En zo verzon ik in mum van tijd mijn levenssprookje die ik later tekende in mijn schetsboek. Later hoorde ik van Lieke dat ik een vooruitziende blik had gehad: het maken van de tekening was te vergelijken met een van de opdrachten die zij zou gaan geven. 

Autobiografisch schrijven

Van nature heb ik een interesse in autobiografisch schrijven. Dat doe ik altijd eigenlijk. Soms verzin ik er wat details bij of vergroot ik iets grappigs of droevigs uit ten behoeve van de lach of traan die ik beoog op te wekken. In het verleden heb ik weleens geprobeerd om verhalen compleet te verzinnen, maar dat is mijn kopje thee niet. Nu dus aan de slag met de sprookjes in mijn leven. En ik moet zeggen: het is verhelderend en bevrijdend. Door van jezelf een sprookjespersonage te maken en niet in de ik-vorm te schrijven creëer je veel meer afstand van de situatie. Je hebt veel meer vrijheid om gebeurtenissen, plaatsen en mensen (of dieren) symbolisch te verzinnen en zo je echte leven om te buigen naar een verzonnen realiteit. En toch vertel ik dan nog steeds de waarheid! Mijn horizon heeft zich tot mijn grote verbazing echt verbreed. Ik ben de symbolen van zon, sterren, maan ontstegen waar ik in een eerder blog over schreef. Missie geslaagd!

Inmiddels heb ik al een eerste versie van mijn levenssprookje af. Het liefst zou ik hem van de daken willen schreeuwen en aan jan en alleman laten lezen. Zo trots ben ik erop dat het mij gelukt is om over alle facetten van mijn leven te schrijven. Ook de minder leuke en ‘verboden’ gebeurtenissen heb ik eindelijk een plek kunnen geven. Maar ik houd mij in, wil niet te veel prijsgeven. Als ik er ooit nog een boekje van maak, wil ik dat wel verkopen.  

Wie ben ik?

Wel ben ik nieuwsgierig of jij in mij een bepaald sprookjesfiguur ziet. Daarom deze enquête. Vul jij hem in? Misschien schrijf ik er wel een verhaaltje over!

Autobiografisch schrijven doe ik graag. De sprookjes waren echt een uitdaging. Foto: Krang Creaties

Een reactie op “Sprookjes vertellen de waarheid”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s