Maand: juni 2019

I Love De Achterhoek

Het was een ochtend eind april dat ik in de woonkamer zat te werken. Ik geloof dat ik met een artikel voor de krant bezig was. In mijn mailbox verscheen een bericht van Frank Oosterwegel van Omroep Gelderland. Hij was bezig met een programma over de Achterhoek en wilde graag mijn ervaringen met en visie op deze streek horen. Dit naar aanleiding van mijn blog ‘Een stadse in de Achterhoek’ dat nog steeds te lezen is. Of we konden bellen. Ik mailde hem mijn nummer en even later hadden we een geanimeerd gesprek. Toen kwam de vraag of ik er voor voelde om mee te werken aan het programma met Frans Miggelbrink en Willem te Molder. Ik aarzelde geen moment en zei gelijk enthousiast ‘ja’. Wat gaaf en wat een eer dat ze aan mij hadden gedacht! Geen idee wie Frank getipt heeft. Misschien moet ik hem dat nog eens vragen.

 

In mijn postwijk

Frank en ik belden nog een paar keer over de spontane ontmoeting met de mannen die in mijn postwijk in Lichtenvoorde zou plaatsvinden. Mijn teamleider bij PostNL vond het ook een leuk gebeuren. Op de bewuste dag had ik verder niets gepland, omdat ik mijzelf ken. Van de zenuwen zou toch alles maar in de onhandige soep lopen. De dag duurde en duurde, want de Grote Ontmoeting zou pas om 15.00 uur plaatsvinden. Ik ging ruim op tijd naar het depot om mijn post op te halen. Daar trof ik nog een paar collega’s die mij moed inpraatten. Toen ging ik maar staan. Op de hoek bij Scholeksterstraat 2. Een plek waar verschillende straten samenkomen en waar ik bij veel post altijd mijn fiets parkeer tegen het hek. Met het gepensioneerde stel dat daar woont, heb ik al jaren een leuke band. Ze hebben al mijn boekjes gekocht en volgen mijn schrijfontwikkelingen op de voet. Ook ga ik weleens bij ze op de koffie en helpen ze mij als er iets aan de hand is met mijn fiets. Kortom: wijkbewoners om blij mee te zijn!

 

De Grote Ontmoeting

Een tijdje stond ik op de uitkijk. Frank belde mij dat ze eraan zouden komen. Ik keek heel de tijd de verkeerde kant op bleek. De auto kwam van rechts, terwijl ik links verwachtte. En toen was het moment daar: Frank en Willem kwamen aangereden in een Citroën HY. Ik gaf een hand door het raam en stelde mezelf zonder rollende r voor. De auto werd geparkeerd. Sommige mensen in de straat vluchtten snel naar binnen en Frank kwam naar mij toe om uit te leggen wat er moest gebeuren. Ondertussen kreeg ik een microfoontje in een knoopsgat en een zender in een van mijn broekzakken. Ik bekende Frank mijn zenuwen en als een ervaren susser stelde hij mij gerust. Het draaien van de camera begon en ik begon het gesprek met Willem en Frans.

 

Een hele beleving om in mijn postwijk gevolgd te worden door camera’s.

 

Spontane ontboezemingen

De rasechte Achterhoekers hadden wat in mijn boekje ‘Een stadse in de Achterhoek’ gelezen en vroegen naar allerlei ervaringen over mijn verhuizing van Leiden naar de Achterhoek. Ik ratelde en ratelde. De heren gingen mij helpen met de post en ondertussen kletsten we door. Het ijs brak meer en meer en ik deed ook nog wat spontane ontboezemingen. Aangezien ik toch niet van de geheimen ben, mogen die best op tv. Het gesprek vloog voorbij. Ik had nog wel uren met ze kunnen praten.

 

Goed uit de verf?

Na het afscheid bezorgde ik de post met mijn hoofd in de wolken. Wat had ik genoten van de opname van mijn eerste tv-optreden. Aanstaande maandag 1 juli om 17.20 uur is het zover. Op Omroep Gelderland wordt dan elk uur de aflevering van het programma ‘I Love De Achterhoek’ waar ik in voorkom uitgezonden. De eerste twee afleveringen heb ik schaterlachend bekeken. Echt leuk!

Ik ben erg benieuwd hoe ze mij gaan neerzetten en welke stukken uit de gesprekken uitgekozen zijn. Hopelijk kom ik goed uit de verf en misschien verkoop ik ook nog wel wat boekjes naar aanleiding van de uitzending, want over ‘Een stadse in de Achterhoek’ wordt ook gepraat. We zullen het zien.

 

I Love De Achterhoek

Wil je wat meer weten over het programma kijk dan op onderstaande link. Daar kan je ook de vorige afleveringen zien. Na maandag staat ook de aflevering met mij erin erop. Ga je kijken?

https://www.omroepgelderland.nl/i-love-de-achterhoek

 

Trots op de foto met mijn goedlachse gesprekspartners Willem te Molder (links) en Frans Miggelbrink.

(te) Gek: Janette van Egten

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘Als je iets van jezelf geeft, dan krijg je dat ook terug’

 

Al twaalf jaar woont ze in de Achterhoek. Ze verhuisde voor haar grote liefde Marc van Bilthoven naar Lichtenvoorde en wil absoluut niet terug. Janette van Egten woont er heel tevreden met Marc en haar twee katten Toby en Mindy, werkt in de zorg en schrijft en fotografeert daarnaast als Klomptgoed. Janette:”Ik vind het heel leuk om te schrijven en te fotograferen. Het zijn een grote passies. Het fotograferen is mij met de paplepel ingegoten. Ik ben een liefhebber van de Achterhoek en heb ook een voorliefde voor deze streek. Het schrijven vind ik het leukst. Daar stop ik het meeste van mezelf in. Hoe ik naar de Achterhoek kijk en de passie die ik voor deze streek voel, kan ik daarin kwijt.”

 

“Het mooie van de Achterhoek vind ik het noaberschap. Hoe mensen met elkaar omgaan. Met respect. Ze kijken hier meer naar elkaar om dan in het westen. Iedereen hoort erbij. In de stad ben je al snel een buitenbeentje. Er is hier rust en ruimte en ik ga nooit meer terug naar het westen. Ik heb geen heimwee,” vertelt Janette enthousiast, ”Als je iets van jezelf geeft, dan krijg je dat ook terug. De laatste tijd ben ik wat opener naar mensen toe. Voorheen was ik altijd vrij gesloten. Sindsdien gebeurt er veel in mijn leven. Dat komt ook omdat ik mijzelf ontwikkeld heb en er meer open voor sta. Mijn verhalen worden veel gedeeld via Facebook. Ook op mijn website heb ik een heleboel lezers. Niet iedereen heeft namelijk Facebook.”

 

Janette volgt corsogroep Teeuws van ontwerp tot optocht. Foto: Janette van Egten.

 

Grotere wereld

Janette: “Mijn sociale kring is de laatste tijd veel groter geworden. Ik ken nu zelfs meer mensen dan Marc. En dat terwijl hij een echte Achterhoeker is! Ik ben nu met rijles begonnen, zodat ik makkelijk wat verder op pad kan. Dat had ik tien jaar geleden nooit gedaan, toen had ik genoeg aan mijn eigen kleine wereld. Door het schrijven spreek ik mensen makkelijker aan en kom ik sneller met ze in contact. Mijn journalistieke vaardigheden ontwikkelen zich vanzelf. Zo ga ik verhalen vangen voor Nieuwe Tijd Achterhoek en krijg ik daar ‘oral history’ bij. Dat houdt in dat ik leer hoe je een goed interview aflegt. Erfgoed Gelderland stelt dat beschikbaar. Ik heb er veel zin in.”

 

Deze foto hangt levensgroot in het Muldershuis in Eibergen. Foto: Janette van Egten.

 

Druk met schrijven en fotograferen

Schrijven en fotograferen neemt veel van Janette’s tijd in beslag. Naast het verhalen vangen voor Nieuwe Tijd Achterhoek is ze bezig met het vastleggen in woord en beeld van het Bloemencorso. Daarbij volgt ze de groep Teeuws van ontwerp tot optocht. “In het begin keek iedereen de kat uit de boom, nu vinden ze het hartstikke leuk. Ze beginnen spontaan te vertellen en vinden het niet meer eng om gefotografeerd te worden. Met de Zomermarkt houd ik een foto-expositie tijdens de maquettepresentatie. In september is er in de Johanneskerk een foto-overzicht. Ik ben ook een vaste tekstschrijver en fotograaf voor hun parochieblad.  Wat ik trouwens gaaf vind, is dat er een foto van mij van ouderwets ploegende paarden van 3 m bij 1,5 m hangt in Het Muldershuis in Eibergen.”

Janette is dol op schrijven en fotograferen. Foto: Janette van Egten