Maand: januari 2019

Geheimen deel je (op papier)

Grote geheimen, stiekeme gedachten. Niemand mag ze weten. Zelfs jijzelf niet. Toch wil je ze kwijt en met iemand delen. Maar met wie? Aan wie kan je dat wat het daglicht niet verdraagt beter toevertrouwen dan aan het papier? Wie is er een trouwere vriend en luistert er naar je zonder te oordelen en je te sturen? Dus: koop een mooi schrift met harde kaft en bombardeer dat tot dagboek! Een aantal maanden geleden zette ik die stap en ik sta versteld van het resultaat. Rust in mijn hoofd en hart en de zaken die om urgentie vroegen, bleken lang niet zo belangrijk. Alles is relatief.

 

Uitdaging

Het werd tijd voor een volgende stap. Al lange tijd zag ik in mijn tijdlijnen op social media advertenties van Vertellis. Zij bieden producten voor bewuster leven in onze snelle wereld. Met anderen of met jezelf bezig zijn zonder internet. Het leek mij heerlijk. Tussen die producten zat ook een dagboek met vragen en opdrachten voor 13 weken lang. Je bepaalt zelf wanneer en hoe vaak je schrijft. Een uitdaging die ik wel aan wilde gaan.

 

Een pagina uit het Vertellis dagboek.

 

Bewustwording

Inmiddels schrijf ik al bijna een maand in dit dagboek en ik moet zeggen dat het mij wonderwel bevalt. Vlak voor het slapen gaan pak ik het, beantwoord ik de korte vragen, schrijf ik op wat ik heb gedaan en geef ik die dag een cijfer. Het lijkt mij mooi en zinvol om over drie maanden een naslagwerk te hebben met mijn ups en downs en dan te zien waar die schommelingen vandaan komen. Ook ben ik benieuwd of het elke dag opschrijven van daar waar ik dankbaar voor ben mij dan een gelukkiger persoon heeft gemaakt. De theorie is namelijk dat als je jezelf dagelijks focust op dankbaarheid je vanzelf blijer wordt. Het hoeft daarbij niet om grote dingen te aan. Juist niet. Het kan ook om een kopje koffie met een vriend draaien. Ben ik bewuster gaan leven en ‘onthaast’ na drie maanden schrijven? Wie zal het zeggen?

In de opbouw en inhoud van het dagboek zitten veel psychologische feitjes en weetjes verstopt, waardoor je bewust en onbewust een persoonlijke groei kan doormaken. Het boek is opgedeeld in Chapters met een verschillend thema, bijvoorbeeld: beïnvloeden van geluk, relatie met jezelf en anderen, loslaten & groeien. Elke dag dat je schrijft sta je even stil bij de dag en denk je na over een vraag. Iedere zevende dag denk je na over waar je mee wilt starten, dat wat je wilt stoppen en waar je mee wilt doorgaan. Zo word je je bewust van waar je staat. Heel mooi!

 

Niet alles is geheim

De komende maanden zal ik trouw in dit dagboek blijven schrijven. Daarnaast heb ik nog een schrift waarin ik, wanneer nodig, lange gedachtestromen en ingewikkelde ideeën opschrijf. Die worden in de loop van de tijd vanzelf kort en behapbaar. Ik bewonder de helende kracht van schrijven al mijn hele leven. Ook de inwerking van mijn geschreven woorden op anderen. Niet alles van mij is namelijk geheim. Ik ben van mening dat geheimen mensen ziek maken en voor veel frustratie zorgen. Daarom is veel van mij openbaar en te lezen op dit blog of elders. En dat wat te duister is voor veel woorden, geef ik de suggestie van een beeld of gedicht. Zo kom ik er wel. Of ben ik er al?

Wat zijn jouw geheimen die je niet durft te delen? Denk je dat je ze wel in een dagboek zou durven opschrijven? Of misschien kan ik je uitdagen ze te openbaar te maken in een reactie op dit blog?

 

Het opschrijven van geheimen in een dagboek geeft mij rust en inzichten. Foto: Krang Creaties

 

 

(te) Gek: Maike Hulzink

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘Ik leef niet meer tussen de regels, maar schrijf nu mijn eigen.’

 

Maike Hulzink coacht en schrijft intuïtief met haar onderneming ‘Op Gevoel’. Lange tijd was ze onwetend over haar eigen hoogggevoeligheid en leefde ze in een mist die ze zelf bestempelt als ‘tussen de regels leven’. Tussen deze regels vulde ze ongezien de leegtes in andermans bestaan, zonder opgemerkt te worden, wat haar soms frustreerde. Haar droom was om gezien te worden en een podium te hebben. Met behulp van haar opleiding tot psycho-energetisch therapeut doorbrak ze de zeepbel waarin ze leefde en werd ze zich bewust van de kwaliteiten van haar hooggevoeligheid. Vandaag de dag schrijft ze haar eigen verhaal, dat misschien zelfs gaat uitmonden in een eigen theorie. Ze is een vrouw geworden waar je niet meer omheen kunt.

 

Hooggevoeligheid

“Hooggevoelige mensen hebben geen informatiefilter, ook wel prikkelfilter genoemd en ervaren dat wat op hun afkomt compleet en heel intens met alle zintuigen. Niet alleen de woorden, maar ook de non-verbale communicatie komt bij hun binnen. Ze zijn gevoelig voor wat tussen de regels door gezegd wordt,” legt Maike uit, “Ongeveer 1 op de 5 mensen is hooggevoelig. Ze krijgen meer prikkels en signalen binnen dan mensen met een filter en die prikkels en signalen worden vervolgens intensiever verwerkt. In eerste instantie wordt hooggevoeligheid vaak gezien als een last, alsof er iets mis is. Hooggevoeligen willen zichzelf het liefst veranderen, aanpassen of de eigenschap onderdrukken. Juist dit leidt tot frustratie en overprikkeling. Bewustzijn en acceptatie maakt van hooggevoeligheid een kracht. Het fijngevoelige talent wordt dan een unieke kwaliteit.”

 

Geland

Maike heeft lange tijd geworsteld met haar eigen hooggevoeligheid, maar na de geboorte van haar zoon kan ze haar weggestopte gevoelens niet meer stoppen. Alles moet eruit. Toevallig leest ze een brochureover een opleiding tot psycho-energetisch therapeut en weet ze dat ze die moet gaan volgen. Drie jaar later kent ze haar eigen grenzen en is ze ‘geland’. Maike:”Ik leef niet meer tussen de regels, maar schrijf nu mijn eigen. Eindelijk sta ik met beide benen op de grond. Doordat ik nu mijn eigen verhaal schrijf, gaan mensen mij ook eindelijk ‘lezen’ en word ik gezien. Ik vertrouw op mijn gevoel, luister ernaar en heb een manier van leven gevonden die voor mijn gezin ook fijn is. De migraine die ik altijd kreeg van indrukken en dingen oppikken,waar ik niks mee kon, is nu verdwenen.”

 

 

 Meelopen

“Als je op gevoel iets doet, ontstaan er niet zomaar dingen,” weet Maike, “Dat wat dan gebeurt, heb je niet zomaar bedacht. Dat wéét je. Dat voel je.” In haar werk als coach gaat ze ervan uit dat het meelopen in de zoektocht naar een oplossing belangrijker is dan de oplossing vinden of haar aandragen. Maike: “Het gaat om het proces in iemand zelf, niet om het gewenste plaatje. Het is belangrijk te weten, wat je voelt en erop durven te vertrouwen. Dit kan echter niet zonder een vrije en eigen manier van denken, gekoppeld aan de kernwaarden waar iemand voor staat. Samen vormen ze de kaders van iemands zijn. Je hiervan bewust zijn en er actief naar leven, geeft richting, sturing en houvast. Het maakt wie je bent en geeft vorm aan je leven. Jezelf kennen, is dé voorwaarde om jezelf te kunnen zijn.”

 

“Er moet veel gebeuren voordat we aan mensen laten zien wie we zijn. Daarom zijn we eigenlijk allemaal een beetje gek. Volwassenen hebben een voorbeeldfunctievoor alle kinderen. We moeten zo leven zoals we het aan de generaties na ons willen doorgeven. Laten we eigenheid voorleven en ruimte geven aan onze verschillen.” geeft Maike tot slot als tip.

 

Blijf op de hoogte

Maike post regelmatig gedichten op Instagram en Facebook en is druk bezig om hiervan gedichtenkaarten en posters te maken. Wil je op de hoogte blijven, volg haar dan:

 

Website:         www.op-gevoel.nl

Instagram:      op.gevoel

Facebook:       Op Gevoel

 

Na afloop van dit interview postte ze de volgende gedichten op Instagram:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maike aan het werk in haar spreekkamer. Foto: PR.

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.

 

Met Moleskine in de voetsporen van grote creatieve geesten

Ook ik ben elitair overstag. Sinds de oprichting van Rabarbara reken ik mijzelf officieel tot de creatieve geesten en creatieve geesten krabbelen continu notities. Echt waar! Dat heb ik mijzelf trouwens wel aan moeten leren hoor, om al mijn gekke, leuke, rare maar ook stomme en domme invallen te noteren. Je weet namelijk maar nooit waar ze goed voor zijn en niks is vervelender dan al tongpuntbijtend te denken: ”Toen en toen had ik een oplossing hiervoor…ik weet alleen niet meer wat.”

Ook tips die ik van mensen krijg, pen ik trouw neer. Alleen…soms (gelukkig maar heel soms) weet ik niet meer wat die steekwoorden in mijn vele boekjes betekenen. Dan zie ik bijvoorbeeld staan ‘Hallmark kaart’, maar wat bedoel ik daar dan mee? Er staat ook een wolkje omheen getekend. Dus blijkbaar vond ik het een lumineus idee. Helaas ben ik de context vergeten erbij te zetten of de eventuele tipgever. Nu tast ik al weken in het duister over de ‘Hallmark kaart’. Ik kan geen enkel aanknopingspunt vinden. Misschien komt dat nog.

 

Grote artiesten

Maar goed. Ik was dus elitair overstag. Waarmee zal jij je afvragen. Nou, Met Moleskine. Moleskine staat voor cultuur, verbeelding, geheugen, reizen en persoonlijke identiteit en is begonnen als een zwart notitieboekje. Grote artiesten als Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Ernest Hemingway en Bruce Chatwin maakten gebruik van deze boekjes. Ze werden gemaakt door een kleine boekbinder in Parijs. Bruce Chatwin gaf er de naam ‘moleskine’ aan. Halverwege de tachtiger jaren stopte de productie. In 1997 duikt het boekje weer in Milaan op. En sinds vandaag ook in huize Rabarbara: ik ben nu de bezitster van een Moleskine agenda.

 

Oogopslag

Al heel veel langer voel ik mij aangetrokken tot dit merk met een geschiedenis. Alleen heb ik al een voorraad notitieboekjes van hier tot Tokio, gebruikte ik de agenda van de Postcodeloterij en was de noodzaak er nog niet echt tot de aanschaf van dit elitaire product. Tot Oudjaarsdag. Het was de dag dat ik besefte dat ik nog geen agenda voor het komende jaar had. Die van het kansspel vond ik dit keer kansloos. En aangezien ik met mijn jaarplanning bezig was leek het mij erg wenselijk om al mijn ideeën en plannen toch overzichtelijk bij elkaar te hebben. Je wilt wat bereiken, nietwaar? Daarom verlangde ik naar een agenda waarbij ik in een oogopslag kon zien wat ik in een week te doen had en waarbij ik ook nog aantekeningen over de zaken die ik nog moest uitpuzzelen kon maken.

 

Extra groot exemplaar

Als een gek spurtte ik naar het dorp en bezocht verschillende winkels. Er waren agenda’s met poezen, bloemen, recepten. Er ware kleine agenda’s, saaie en lelijke. Niks voldeed aan mijn verwachtingen. Met mijn staart tussen de benen kroop ik naar huis en zocht ik de toevlucht tot internet. Ik googelde mijn wensen en kwam terecht bij Moleskine. Zij waren ook zo slim om ook foto’s van de pagina’s bij de agenda’s te zetten, want met mijn handschrift is niet alles geschikt. “Als je iets wilt, moet je het ook goed doen!,” was mijn gedachte en met een oliebol in mijn mond drukte ik op de bestelknop van het extra groot exemplaar met links een weekoverzicht en rechts een notitievel.

 

Vrijuit ondernemen

Vanavond heb ik alles wat ik voor het komende jaar al bedacht heb er ingezet. Natuurlijk is er nog heel veel ruimte voor onverwachte zaken en wendingen. Maar de hoofdlijnen heb ik gepland en nu zie ik ook gelijk wanneer en waar ik nog tijd over heb. Dat schept rust in mijn hoofd en geeft mij de ruimte om vrijuit te ondernemen. Rabarbara komt naar je toe in 2019!

 

Ik ben superblij met het weekoverzicht links en de notitieruimte rechts in deze agenda. Foto: Barbara Pavinati