Kantelaar

Soms komen al de bewust en onbewust uitgezette lijntjes plotseling samen. Dat mijn weg een lange te bewandelen was, is en zal zijn, is mij inmiddels wel kristalhelder. Ik denk dat ik mijn einddoel nog geenszins in zicht heb. En niet in de laatste plaats omdat ik er geen weet van heb waar ik naartoe ga. Er zijn steeds kleine tussenstations waar ik naar onderweg ben. Daar verblijf ik even, om vervolgens weer verder dan de dan zichtbare horizon te kijken. Het leven is een reis. Voor mij weliswaar meer een innerlijke verplaatsing dan een externe. Al kan ik met volle overtuiging zeggen dat ik niet wereldvreemd ben met mijn Italiaanse achtergrond en verschillende plaatsen waar ik gewoond heb.

Ik ben blij dat ik kan vertellen dat mijn leven een leuke zoektocht blijkt te zijn. Vol uitdagingen en kansen. Eerlijkheid gebiedt mij te bekennen dat ik er niet altijd zo positief naar gekeken heb als ik nu doe. En eerlijkheid laat mij nu schrijven dat er soms ook weleens dagen zijn dat er zich donkere wolken boven mijn hoofd samenpakken. Uiteindelijk heb je altijd de keuze wat je met die wolken doet. Verzuip je in de buien die ze lozen of laat je ze na verloop van tijd overwaaien? Er is namelijk altijd wel een wind die ze weg wil blazen. Kijk je reikhalzend uit naar de zon die achter ze schijnt of blijf je voor altijd met een bokkenpruik op lopen?

Er is een sterke innerlijke drang in mij om de wereld mooier te maken. Dit in de breedste zin van het toch wel smalle woord. Met mijn blije woorden en kleine daden probeer ik op microniveau het verschil te maken, zonder mijzelf weg te geven. Want waar zou ik zijn zonder mezelf? Ik verander de wereld en begin bij mijn eigen persoontje en mijn naaste omgeving. Simpelweg door lief te hebben en dat te uiten. Door blije gedachtes om te zetten in positieve woorden en zo mensen een feest van herkenning te geven in mijn blogs.

Een concreet startpunt om dit alles groter en officiëler te maken is er inmiddels zoals jullie weten: Rabarbara is sinds 1 juni een onderneming. Komt deze stap voor sommigen uit de lucht vallen, ikzelf en de mensen die mij na staan weten dat het een proces is geweest. Een proces van jaren, zo niet van heel mijn leven. De drive om mijzelf uit te dragen, te laten zien wie en wat ik ben, heb ik altijd al gehad. Externe factoren brachten mij op zijsporen, lieten mij verdwalen en leerden mij belangrijke lessen. Uiteindelijk kwam ik toch weer terecht op de weg die ik eigenlijk lang geleden al ingeslagen was: de (uit)weg van de woorden.

Anke gaf mij als cadeau voor de start van mijn onderneming het boek: Het Kantelingsalfabet, Verandering begint met delen. Het is een co-creatie van een divers gezelschap van kantelaars, dwarsdenkers, verbinders, friskijkers en verkenners. In dat boek las ik 101 verhalen van mensen en in de meeste daarvan herkende ik mijzelf. Meerdere mensen bewandelen dezelfde weg. Weliswaar hun eigen pad, maar wel met hetzelfde gedroomde einddoel: een betere, mooiere en natuurlijkere wereld. Ze dragen allemaal binnen hun invloedssfeer hun eigen steentje bij. En ik, ik kantel mee met mijn woorden. Zoals ik mijn hele leven al doe en zal doen. Kantel jij op jouw manier mee?

 

Het boek dat mij liet inzien dat er meerdere mensen zijn die hetzelfde pad bewandelen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s