(te) Gek: Simone Pastoors

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘Een hokje zegt niets over de persoon die je voor je hebt’

“Gekkigheid, daar houd ik van. Het maakt mensen bijzonder en uitzonderlijk en geeft ze daardoor een bepaald charme,” lacht Simone Pastoors, stadskamerregisseur van Oost Gelre en Montferland. Ze is met plezier het aanspreekpunt van de gemeente en bezig met het opzetten en regisseren van de Dorps- en Stadskamers. Daarnaast steekt ze vrolijk en enthousiast haar handen uit de mouwen op de werkvloer:”Het werk is leuk, omdat het niet voorspelbaar is. Elke dag is het weer anders.”

Door haar lange werkervaring, eerst als activiteitenbegeleidster en later als teamleidster in de psychiatrie, heeft Simone zich een duidelijke mening gevormd:“Ik zie het als een uitdaging om mensen die als ‘gek’ bestempeld zijn te begeleiden. Ze zijn vaak heel kundig en creatief en hebben ook een beetje lef. Met hun gekkigheid creëren ze ook iets. Ze maken bijvoorbeeld een mooi schilderij of gedicht waar ze iemand heel blij mee maken. Als de mensen er voor open staan, kunnen ook zij hun plekje in de maatschappij vinden. De psychiatrie schept een bepaald negatief beeld, maar ieder persoon is in wezen uniek. Vaak zit er een heel verhaal achter de ziekte, is er een bepaalde reden voor. Ikzelf geloof niet in etiketten plakken. Dat is stigmatiserend. Een hokje zegt niets over de persoon die je voor je hebt.”

 

Voorlichting

“In de maatschappij is er geen ruimte voor mensen die anders zijn. Zeker in kleinere dorpen worden ze anders behandeld en hebben ze moeite om ertussen te komen. De dorpsbewoners gaan geen gesprek met hen aan en niemand stelt de vraag ‘hoe is het met je?’. Mensen vragen doorgaans niet naar psychische klachten. En ze staan niet op iemands voorhoofd geschreven. Wat dat betreft kan je soms beter een gebroken been hebben. Ik denk dat dit wel kan veranderen door goede voorlichting. Het is mens eigen om afwijkingen raar of gek te vinden en er zullen altijd mensen zijn die dat zullen blijven vinden,” vertelt Simone.

 

Overal over praten

“In de Dorps- en Stadskamer komen veel bijzondere mensen die heel open en heel eerlijk zijn. Daar kan je een goed gesprek mee voeren waardoor je ze beter leert kennen. Natuurlijk zijn er ook wel mensen die echt gek zijn. Die bijvoorbeeld denken dat ze een eigen vliegtuig hebben of heel veel geld. Zij leven in een luchtbel en zullen maar moeilijk wakker worden daaruit. Deze mensen zijn niet in te passen in de gewone maatschappij, maar er moet wel een plek voor hen zijn. Bij de Dorps- en Stadskamer kunnen ze terecht. Al is het alleen voor een kopje koffie of om hun verhaal te delen. Zo komen ze even in contact met mensen, maken ze een wandeling of doen ze mee aan een activiteit. Het waanzinnige verhaal verdwijnt even naar de achtergrond. ”

Simone vertelt dat ze veel positieve reactie krijg op haar werk en dat ze gewaardeerd wordt om haar toegankelijkheid:”Niks is mij te gek en met mij kan je overal over praten!”

 

 

Simone is dol op gekkigheid!

Simone is dol op gekkigheid!

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s