Good goan!

Geven is leuk, maar krijgen ook. Zo geef ik mensen graag cadeautjes en ben ik altijd blij verrast als ik iets ontvang van deze of gene. Het hoeft niet om grote zaken te draaien. Vaak zijn het de kleine dingen die het hem doen. Zo stonden er rond kerst plotseling een aantal kinderen van de scouting bij ons aan de deur en kreeg ik van Boef spontaan twee van de kerstrozen die ze verkochten. Ze staan nu nog bij ons in de vensterbank, al ligt de decembermaand al weer een tijdje achter ons.

December. Een maand vol cadeautjes en gelukswensen. Het blijst was ik nog wel met het kerstpakket dat ik ontving van Achterhoek Nieuws. Daarin zat een kwartetspel van ‘t Praothuus, een strip die elke week in de weekkrant verschijnt. Ik bekijk de kleurrijke plaatjes in de krant altijd met een glimlach op mijn gezicht. Ze fleuren de boel een beetje op. Dit kwartetspel bestaat uit elf setjes kaarten waarin we kennismaken met de Achterhoekse taal, gewoontes en gebruiken. Ze zijn in dialect geschreven en van grappige tekeningen voorzien door Toonworkz, Achterhookser ku’j ’t neet kriegen. Ik ben voornemens om deze kwartetspellen aan vrienden van mij in het Noorden, Zuiden en Westen cadeau te gaan doen. Zodat ze ook weten dat er heel wat te lachen is in de Achterhoek waarin ik leef. Verder ga ik het kwartet als kapstok gebruiken om jullie te verhalen over mijn taalvondsten, want daar is –bleek uit de poll- behoefte aan.

Dan eindig ik deze blog gelijk maar met een van de kwartetplaatjes en wel met ‘Good gaon!’. Wat ik trouwens wel een eigenaardige manier van gedag zeggen vindt. In het begin gingen mijn oren klapperen van deze afscheidsgroet. Ik zeg meestal gewoon ‘doei doei’. Het ga je goed! (wat die uitdrukking betekent) is natuurlijk wel een mooie wens om iemand mee te geven, maar in mijn systeem zit zo’n uitspraak niet ingebakken. Afhankelijk van de persoon zeg ik ook wel eens ‘lief zijn’ als ik weg ga of ‘gedraag je’, een enkele keer geef ik een zoen. Naar mijn vader zwaai ik altijd, ik blijf toch zijn kleine meisje. Maar omdat ik nu een echte Achterhoekse aan het worden ben, schrijf ik nu voor het eerst ‘Good gaon’ bij het verlaten van woordenland. En lees goed: ik schrijf schrijf, want zeggen zal ik het nooit. Met mijn Leidse tongval klinkt dat namelijk voor geen meter. Good gaon dus!

Met het kwartetspel van 't Praothuus leer ik op een Achterhoekse manier afscheid nemen.

Met het kwartetspel van ’t Praothuus leer ik op een Achterhoekse manier afscheid nemen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s