De witte chocoladeletter opoffering

De r zit alweer een tijdje in de maand. Dat betekent dat de chocoladeletterrrr ook al volop te verkrijgen is. Dit jaar heb ik er nog geen gekocht. Wat al een applausje op zich waard is.

Ze zeggen dat vrouwen gek worden van chocolade. En aangezien ik op en top vrouw ben, is dat wat ‘ze’ zeggen ook op mij van toepassing. Als er chocolade in huis is, maakt niet uit in welke vorm, dan maak ik dat gelijk soldaat. Jammie, jammie. Wat smikkel en smul ik daar dan van. Met name witte chocolade vind ik lekker. Boef heeft een voorkeur voor puur, wit lust hij niet.

Uit zelfbescherming, want helemaal tonnetjerond wil ik niet worden, koop ik nooit chocolade. Als ik onverhoopt van iemand wat krijg, verstopt Boef het op een plek in huis die alleen bij hem bekend is. Ik word dan (onder luid protest) op rantsoen gezet.

Soms ontkom je er niet aan om toch chocolade te kopen. Zo had ik een paar jaar terug een feestje waarop ik iedereen wilde verrassen met een letter van de Sint. Bij de Lidl kocht ik ze in allerlei kleuren. Thuis gekomen ging ik ze met een ander klein cadeautje erbij inpakken. Wat keek ik uit naar het feestje! Eenmaal klaar met cadeaupapier en strikken zag ik dat ik een letter over had. Een witte. In gedachten handenwringend verheugde ik mij op de dag die volgde. Mijn chocoladeverslaving kon ik weer eens uitgebreid gaan botvieren. Ik verstopte de letter voor Boef, want dit zou mijn geluksmomentje worden. Op zijn commentaar zat ik niet te wachten.

De volgende dag kwam ik na een stormachtige werkdag bij de post thuis. Ik zette een pot thee en ging naar de plek waar ik de chocoladeletter had verstopt, alleen bij mij bekend. Ik keek en keek en keek. Geen letter te bekennen. Had ik hem dan in mijn tas laten zitten? Nee. Ook daar lag hij niet. Even dacht ik dat ik gek was geworden, maar toen ik Boef er op aansprak toen hij thuiskwam, lachte hij een mysterieuze lach. ‘Het zal toch niet….’, dacht ik, maar ja hoor: Boef had de geheime plek gevonden en mijn witte letter, die hij niet eens lust, opgegeten. “Het was een opoffering. Speciaal voor jou,” probeerde hij zijn gruwelijke daad te vergoelijken. Ik ontplofte.

Het is wel duidelijk dat ik niks stiekem kan doen, want Boef heeft het gelijk in de smiezen. Gelukkig ‘mag’ ik van hem wel hagelslag op mijn brood. Bij de Albert Heijn is tegenwoordig ook een pak met alleen witte hagels te koop. Als je er te veel boterhammen van eet, gaan je tanden er zeer van doen. Zo zoet. Maar voor nu een mooi alternatief voor de chocoladeletters, waar ik naar smacht, maar die ik niet koop. Hoezo een sterke vrouw? Of gewoon bang voor Boef’s ongezouten mening? Wie zal het zeggen?

 

De witte hagelslag die pijn aan mijn tanden doet als ik er teveel boterhammen mee eet.

De witte hagelslag die pijn aan mijn tanden doet als ik er teveel boterhammen mee eet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s