Spotlight

Van tevoren had ik mij er niet erg in verdiept. In de film. Ik wist niet eens naar welke we zouden gaan. Een vriendin vroeg mij namelijk vorige week vrijdag mee naar filmhuis ‘Het Doek’. En ik kon en wilde wel. Leuk! Bij tijd en wijle houd ik van filmhuisfilms en deze film bleek een onverwachte schot in de roos.

Spotlight. Het waargebeurde verhaal gaat over Amerikaanse de krant The Boston Globe dat het kindermisbruik van de Katholieke Kerk aan de kaak stelt. Je ziet een team van onderzoeksjournalisten aan het werk om de waarheid boven tafel te krijgen. Het onderzoek gaat hen aan het hart en ze lopen tegen muren op en partijen aan die druk uit willen oefenen. Ze zetten door en hun inspanningen worden beloond: het artikel wordt gepubliceerd en zorgt ervoor dat in heel de wereld het misbruikschandaal aangepakt wordt.

Waarom sprak deze film mij nu zo aan? In de eerste plaats omdat ik zelf als correspondent werkzaam ben. Ik vond het heel interessant om te zien hoe andere journalisten te werk gaan, hoe ze alles op alles zetten om de waarheid boven tafel te krijgen. Een voet tussen de deur zetten en doorduwen. Ze weten ook waarom, want de draagkracht van het woord reikt ver. Dat blijkt wel als er uiteindelijk aan deze zaak de Pulitzerprijs wordt toegekend (wat trouwens niet in de film vertoond wordt).

Verder stemde deze film mij tot nadenken. Zelf ben ik niet het slag journalist dat grote zaken uitpluist en vanuit het duister aan het licht wil brengen. Ik ben meer van de leuke, bijzondere, kleine, positieve, alternatieve, onopgemerkte nieuwtjes. Maar wat niet is, kan nog komen. Toch? Op het moment vraag ik mijzelf af wat ik dan eventueel zou willen onderzoeken, in de ‘spotlight’ zetten. Welk onderwerp verdient de komende tijd mijn onafgebroken aandacht? Het antwoord moet ik mijzelf en daarmee ook jullie schuldig blijven. Ik schrijf over wat zich aandient. Niet meer en niet minder.

Het enige wat ik ook dit moment wel graag zou willen, is dat mijn blog wat meer bekendheid krijgt. Dat heb ik gedaan met een mooi logo en opvallende visitekaartjes. Die visitekaartjes heb ik naar familie, vrienden en bekenden opgestuurd met een persoonlijk briefje erbij. Ook heb ik ze hier in het dorp op verschillende plekken neergelegd. In de hoop enkele onbekende lezers te strikken. Voor een paar euro heb ik mijn Facebookpagina gepromoot, maar veel extra likes heeft me dat niet opgeleverd. Misschien als ik over grotere onderwerpen ga bloggen, dat het dan storm loopt? Maar wil ik dat wel echt, echt, echt? Ondanks mijn 1.80 meter ben ik maar een klein kwetsbaar meisje dat het ook niet altijd weet. Op heel veel poeha zit ik niet te wachten. Ik wil namelijk wel trouw kunnen blijven aan mezelf. ‘That’s me in te corner, that’s me in the spotlight,’ zingt de zanger van R.E.M. in ‘Losing my religion’. Het zouden mijn woorden kunnen zijn.

Zoals ik al eerder aangaf in dit blog is er niet iets wat ik direct in de ‘spotlight’ zou willen zetten. De meeste verhalen gaan over mijn eigen zoete en zure rabarberleventje. Maar misschien wil jij graag dat ik over een bepaald onderwerp iets schrijf. Laat het mij gerust weten! Ik bijt niet ; )

Poster van de film die mij tot nadenken stemde.

Poster van de film die mij tot nadenken stemde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s