Geeft jou (je eigen) woorden

Rabarbara is van vele woordmarkten thuis: ze interviewt en verslaat voor Achterhoek Nieuws, schrijft columns voor Trikker, geeft een schrijfcafé in de Bibliotheek Oost-Achterhoek, gaat op pad met haar typemachine voor live proëzie en beleeft avonturen met haar pen. Op dit blog zijn al haar zoete én zure verhalen te lezen, want goed klaargemaakte rabarber verenigt beide uiterste smaken tot een heerlijkheid in zich. Zo ook Rabarbara die graag op reis gaat met haar eigen woorden, maar jou ook met liefde helpt in de zoektocht naar de jouwe.

Onderstaand filmpje is gemaakt door Het Dichterscollectief dat geïnspireerd raakte door haar Rabarbara Pen!

 

Rabarbara schrijft zoete én zure woorden. Foto: Krang Creaties.

Award voor (te) Gek

Wauw! Wat een veren werden er vanochtend in mijn reet gestoken. Het was de dag dat ik de Homo Sapiens Award in ontvangst nam uit handen van Margriet van der Veer, coördinator van Perron 8. Deze Award kreeg ik voor mijn blog in de rubriek (te) Gek over Gertton Nijman. Ik scheen hem precies geportretteerd te hebben zoals hij is en werd bedankt voor de moeite die ik had genomen om naar zijn verhaal te luisteren en hem echt te ‘zien’. Samen met Anja Onstenk van Krang Creaties heb ik hem in mijn rubriek (te) Gek in het zonnetje gezet in de Week van de Homo Sapiens. Anja maakte de foto’s, ik de tekst. 

Iedereen hoort erbij

In de Week van de Homo Sapiens (4 tot 10 november 2019) werden mensen uitgenodigd om ludieke acties te doen in de Achterhoek om iedereen het gevoel te geven dat ze erbij horen ongeacht sekse, huidskleur, beperking of geaardheid. Ik las deze actie in de krant en vond hem heel goed aansluiten bij mijn maandelijkse blog. Daarom benaderde ik Perron 8 met de vraag of zij iemand met een beperking wisten die ik kon interviewen. Dat kon. Ik besloot een extra (te) Gek in te lassen en ging samen met Anja op pad. 

Geluk zit in kleine dingen

Wat volgde was een diepgaand gesprek met Gertton en zijn vrouw Marion over de pieken en dalen in hun leven en dat iedereen gewoon mee kan en mag doen met de maatschappij. Ik leerde er veel en besefte voor de zoveelste keer dat geluk in kleine dingen zit. Bijvoorbeeld in een beloning met een miniatuur auto of het gewoonweg van elkaar houden, ook in moeilijke tijden.

Trots

Ik ben enorm trots op deze Award. Hij is een kroon op mijn werk en geeft mij het vertrouwen dat ik door moet gaan met het interviewen van mensen voor (te) Gek om ze zo met mijn woorden in het zonnetje te zetten. Die woorden zijn mijn cadeautje aan hen. Daarmee zie ik ze en wil ik ze laten lachen en het gevoel geven dat ze belangrijk zijn. Niet alleen voor mij, maar voor de hele wereld. 

De Homo Sapiens Award

Tijdreiziger

Flashbacks. Old memories. Ik las zojuist wat oude verhalen en recensies die ik geschreven heb en werd even teruggeslingerd in de tijd. Wat heb ik al veel in woorden gevangen! En eigenlijk ook veel zo tussen de regels door, zonder wat te willen zeggen. Ik verbaas mezelf en ik verbaas me over het feit dat ik anderen waarschijnlijk ook heb verbaasd. De kat is op haar pootjes terecht gekomen. Zoals altijd. Al zie ik mijzelf liever als een varkentje dat nog gewassen moet worden. Als Miss Piggy die Kermit volop mept met haar handtasje. Wie of wat Kermit is, laat ik maar even in het midden. Hij kan zoveel dingen zijn. Misschien jij wel! (Of je auto).

 

Thee

Ze zeggen weleens dat je het verleden moet laten rusten. Wat geweest is, is geweest. Ze zeggen ook dat je niet moet nadenken over de toekomst, want ‘daar kan je niet in kijken’. Je moet leven in het nu, vandaag. Dit moment. Deze seconde.

Wat nu als ik het daar niet mee eens ben? Als ik van mening ben dat het verleden je vormt en de toekomst je leidt. Oude koeien moeten in de sloot blijven en de onderste steen hoeft niet altijd boven. Dat vind ik wel, maar de lessen die je hebt geleerd moet je trekken. Maar hoe trek je die dan? Dat gaat meestal vanzelf. Met de tijd. Door erover na te denken. Door te voelen waar je de mist in ging. Als je zwarte thee drinkt is het buideltje een paar keer op en neer hijsen in een kopje heet water voldoende. Drink je echter kruidenthee dan moet je het zakje langer laten hangen. Is jouw les een zwarte thee of een kruidenthee? Of allebei? Of heb je meerdere lessen? Vraag jezelf dat maar even af. Of valt er geen wijsheid te halen uit jouw levenspad en is alles oploskoffie? Laat je thee trekken in het kokende water van het leven. Even laten afkoelen en dan smakelijk opdrinken. Met een gelukskoekje.

 

Visitekaartje

Zonder dromen geen richting. Zonder verlangen geen toekomst. Als je nadenkt over dat wat je echt wil, kan je plannen maken om dat te bereiken. Je hebt dan een ijkpunt dat verder ligt dan vandaag. Je gaat ergens naartoe, wil ergens heen. Ik neem vaak een voorschot op mijn toekomst. Ik gedraag mij soms alsof ik dingen al heb bereikt. En wonder boven wonder worden ze dan waar. Is dat geluk? Is dat toeval? Wie zal het zeggen? Zo droomde ik al heel lang van Rabarbara, maar wist ik niet hoe of wat. Ik had een naam en een idee voor een logo. Sommigen verklaarden mij voor gek, maar ik wist dat het potentie had. Toen heb ik op een gegeven moment ‘gewoon’ visitekaartjes laten drukken en ben die gaan uitdelen. Ik sprak en schreef veel over mijn droom en ontmoette mensen die met mij mee droomden en mij verder hielpen. Moet je zien waar ik nu, drie jaar later, sta!

 

Tijdreiziger

Ik denk dat het de kunst is te switchen tussen de getrokken thee in je leven en het uitdelen van visitekaartjes. Daarvoor hoef je niet in het gevreesde nu te bivakkeren en altijd aards en nuchter te zijn. Je mag van mij een tijdreiziger zijn zonder ankerpunten. Je hebt momenten dat je mijmert over je verleden en de lessen en staat daar even bij stil. Dan fantaseer je over de toekomst en bepaal je je richting. Je koers verandert steeds, omdat je tijdens deze reizen verder gaat in de tijd en geschiedenis schrijft, het nu verschuift zich continu. Je ontmoet nieuwe mensen en bereikt dingen. Je mag vluchten in je gedachten voor het dagelijkse leven. Je mag van hoog naar laag vliegen, van verleden naar toekomst, lachen, huilen, boos zijn. Gelukkig en ongelukkig. Die beweging zorgt voor creativiteit en inzichten. Die beweging heeft mij gebracht tot waar ik nu sta. Maar dat nu is niet statisch, maar dynamisch. Dat nu omhelst vroeger en later. Ik ben op weg. Met mijn rugzak en mijn dromen. Ik voorzie nog heel veel verhalen over mijn reizen. Ik voorzie jou.

 

Als een echte tijdreiziger fantaseer ik met mijn rugzak over de toekomst. Foto: Krang Creaties

Schrijfcafés Lichtenvoorde, Groenlo en Eibergen

Het is september en het studiejaar is weer begonnen. Ook dit seizoen geef ik weer een Schrijfcafé. Nieuw dit jaar is dat ik start in Groenlo en Eibergen. In Lichtenvoorde volgt er een nieuw speciaal gemaakt programma genaamd ‘Zin in schrijven’. In Groenlo en Eibergen begin ik met ‘De opmars van het schrijven’. Meer over de programma’s is te lezen op de site van Bibliotheek Oost-Achterhoek. 

De bibliotheek was zo vriendelijk om dit jaar opnieuw flyers te maken. Die heb ik uitgedeeld op de verschillende markten waar ik de laatste tijd heb gestaan, zoals de Bazaar in Bredevoort en Mode en Kunst in Groenlo. Ook zijn ze op verschillende locaties in de plaatsen neergelegd. Hopelijk wordt het dit jaar net zo’n succes als vorig jaar en maak ik op de nieuwe locaties ook mensen blij met hun (eigen) woorden.

Als je een flyer wilt, kan ik hem je zo opsturen!

 

Flyer Schrijfcafé Lichtenvoorde

 

Flyer Schrijfcafé Groenlo

 

Flyer Schrijfcafé Eibergen

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Sprookjes. Geloof jij erin? Geloof ik erin? Wat ik in ieder geval geloof, is dat het mooi is om symbolen te geven aan gebeurtenissen in je leven. Soms heb je voor bepaalde verhalen geen woorden, maar wil je er wel uitdrukking aan geven. Dan kan je bijvoorbeeld iets vrolijks ‘zon’ noemen en iets verdrietigs ‘regen’. Als iets heftigs is, kan je het zeggen dat het een ‘storm’ is en als je een lange weg bent gegaan was er ‘licht aan het eind van de tunnel’. Dit zijn allemaal bekende en clichématige vergelijkingen. Iedereen kan zich er wel in vinden. Nu lijkt het mij heerlijk om deze symbolen te ontstijgen en de structuur van sprookjes te gebruiken voor het verhaal van mijn leven.

 

Mooier dan verzonnen

In november ga ik bij Werkplaats STAP de driedaagse cursus ‘Sprookjesdagen’ volgen. Daarin hoop ik te leren mijn levenssprookje prachtig en eerlijk, maar ook mooier dan verzonnen op te schrijven. Ik geef mijzelf na deze start een jaar de tijd om dat in zijn geheel voor elkaar te krijgen. Tijdens mijn Artist in Residence met Manon van Studio Altijd Lente volgend jaar november bij Lokalen hoop ik dat ik genoeg materiaal verzameld heb om een magisch en betoverend boek te kunnen schrijven. Ik ben benieuwd welke feeën, kabouters, heksen, reuzen en geheimzinnige queesten ik tegenkom.

 

De realiteit doet haar geen eer aan

Ik heb mijn leven al geleefd, tunnels doorwandeld, pieken en dalen gekend en weet zelf wel wat er allemaal gebeurd is. Als ik het letterlijk opschrijf wordt het een saaie en serieuze bedoening die soms te heftig is om te verwoorden en soms te blij om te geloven. De realiteit doet haar geen eer aan. Als ik haar nu omtover in een wereld van onbegrensde mogelijkheden met haar eigen wetten en regels ben ik benieuwd wat voor een verhaal er tevoorschijn komt. Ik weet dat ik dit in mijn eentje niet kan en ik hoop in Lieke een bekwame begeleidster te vinden. Mijn onderbuikgevoel is in ieder geval goed. Hoe het in de praktijk zal gaan, kan alleen de ervaring leren.

 

Sprookjeslicht aan het eind van de tunnel

Ik ga er niet alleen naartoe. Dichteres Annemarie van Merakels Plat die dol streektaal en op sprookjes is, gaat ook! Wel mooi dat ik deze ervaring met een bekende mag gaan delen. De komende tijd ga ik sprookjesboeken lezen. Ik heb die van Grimm en Bomans al van zolder gehaald en heb in een boekwinkel al een begeerenswaardige nieuw exemplaar gezien. Maar…rustig aan…lekker laten sudderen. Heerlijk dromen en nog lang en gelukkig in het sprookjeslicht het eind van de tunnel leven. Of hoop jij dat er eens iets anders was?

 

Sprookjeslicht aan het eind van mijn tunnel. Foto: Krang Creaties.

 

Gedrukt boek ‘Mijn huishouden met Boef’

Het stond al lang op de planning: een gedrukt boek van het e-book ‘Mijn huishouden met Boef’. Het is er nu eindelijk van gekomen en ik spring daarom grote gaten in de lucht. Vandaag ontving ik de langverwachte exemplaren. Ik ben dolblij met het boekje vol herkenbare en humoristische verhalen over het hebben van een huishouden van Jan Steen.  De onderwerpen lopen uiteen van ruzie over afwassen tot het samen dragen van crocs die nep zijn.

Interesse? Voor 7,50 euro kan je het bij mij bestellen. (Exclusief verzendkosten).

En trots dat ik ben op mijn boek!

 

Een stadse in de Achterhoek: nieuwe oplage en e-book

Ik ben weemoedig en blij tegelijk. Op de foto staan de laatste twee exemplaren van ‘Een stadse in de Achterhoek’. In ruim drie jaar tijd verkocht ik meer dan 100 boeken. Dat had ik van te voren nooit durven dromen! Omdat ik nog steeds op markten sta en regelmatig netwerkbijeenkomsten bezoek, heb ik gisteren een vijftigtal nieuwe boekjes besteld bij Blurb. Ook om mezelf weer trots te maken op een leuke boekenvoorraad. Ik heb er gelijke en e-book van laten maken, voor de moderne mens.

Ik weet dat de meeste mensen uit mijn netwerk het boekje al hebben, maar mocht je iemand weten die het beslist moet lezen, laat dat een bericht achter onder deze post. Onder de reageerders verloot ik een e-book.

De laatste twee exemplaren van ‘Een stadse in de Achterhoek’.

 

Jim en Janka de Verschrikkelijke: een spannend avonturenboek

Als kind las ik altijd boeken over Robin Hood, Koning Arthur en andere legendes, mythen en sagen. De laatste tijd begint die interesse terug te komen met nog een extra uitbreiding: sprookjes.

Toen ik van de week bij Vincent Stapelbroek was om zijn avonturenboek ‘Jim en Janka de Verschrikkelijke’ te kopen gaf hij mij de tip om de sprookjes van Godfried Bomans te lezen. Nu wist ik dat ik nog ergens op zolder zo’n boekje had liggen. Dat had ik ooit eens uit de boekenkast van mijn oma getrokken. Vroeger mocht ik elke keer als ik bij haar was geweest een boek uitzoeken als ik op het punt stond naar huis te gaan. Dat stemde mij altijd erg blij en maakte van mij uiteindelijk een belezen persoon! Nog steeds geeft ze mij boeken. Die neem ik dan dankbaar in ontvangst.

Voordat ik in de sprookjes van Bomans zou gaan duiken, wilde ik eerst het boek van Vincent lezen. Een paar maanden geleden heb ik hem geïnterviewd voor de Elna over Jim en Janka de Verschrikkelijke. Het gesprek maakte mij erg nieuwsgierig naar zijn geschreven woorden, vandaar mijn aanschaf. Hier kan je het artikel lezen.

 

Eigen mengelmoes

Jim en Janka de Verschrikkelijke is een spannend boek vol levensechte dialogen. Het is geschreven in korte en duidelijke hoofdstukken, met een prettige bladspiegel. Het verhaal is logisch opgebouwd en heeft goede spanningsboog. Als lezer blijf je nieuwsgierig naar het volgende hoofdstuk en zo komt het dat je het heel makkelijk heel snel uitleest.

Het boek neemt je mee in de avonturen van Jim en smulpaap Marvin die beginnen als zij een afgebeten vinger met een ring met rode steen vinden. Kort daarna ontmoeten ze de mooie Viona. De vinger is van haar vader die ontvoerd is door Janka de Verschrikkelijke en zijn zwarte ridders, omdat hij in het bos aan het stropen was. De drie smeden een plan om hem te gaan bevrijden en krijgen daarbij hulp van oom Johan, magiër Malixander, en voormalige zwarte ridder Storm. Er doen zich allerlei hachelijke situaties voor en de vrienden strijden ervoor dat het land Lovendia bevrijd zal worden van Janka. Tussen al het vechten door bloeit er ook iets op tussen Viona en Jim. Er komen magische zaken voor in het boek zoals toverspreuken, een zwaard, een heks, Witte Wieven. Daardoor krijgt het boek een extra dimensie. Vincent heeft een geheel eigen mengelmoes gemaakt van bestaande fantasy-elementen.

 

Vol verwachting

Ik zal niet te veel over het verhaal verklappen, want het is mooier als je de avonturen zelf beleeft met Jim, Marvin en Viona en dat je, net als ik, vol verwachting steeds een pagina omslaat. De schrijver is erin geslaagd om een goed en spannend jeugdverhaal neer te zetten dat ook voor volwassenen leuk is om te lezen.

Toen ik het boek uit had, zat ik zo vol leesplezier dat ik gelijk het sprookje ‘Vrolijke Hans of hoe het lachkruid ontstond’ van Bomans las. Vincent had het mij met klem aangeraden. En toen ik het uithad, werd mij kristalhelder dat wat je zaait je inderdaad oogst en dat de lach niet uit de wereld te bannen is en dat dat laatste maar goed is ook. Serieus zijn is verschrikkelijk en Janka ook!

Interesse? ‘Jim en Janka de Verschrikkelijke’ is te bestellen op http://www.boekscout.nl

Jim en Janka de Verschrikkelijke is een echte pageturner.

(te) Gek: Marco van Campenhout

In de rubriek ‘(te) Gek’ komen mensen van verschillende pluimage aan het woord over alle vormen van (te) gek zijn.

 

‘De vrijheid van de mens is ongelooflijk belangrijk’

 

Vanaf zijn vierde jaar is Marco van Campenhout met sterrenkunde bezig. Volgens eigen zeggen komt dit door de maanlanding en een boek over planeten dat hij enkele jaren later gelezen heeft. Sinds hij twintig is, houdt hij zich ook bezig met spiritualiteit. Hij heeft zich echter nooit aan een bepaalde leer vastgelegd. Er is zoveel uitleg over alles. Zijn droom is om ooit een centrum in de Achterhoek te openen waarbij wetenschap en spiritualiteit samenkomen.

 

Zelf nadenken

Het kenniscentrum dat hij voor ogen heeft, wil hij ‘All is one’ noemen: ”Cultuur, milieu, sterren en alle andere energie van de kosmos komen daar samen. Ik wil het bewustzijn van mensen vergroten. Hun helpen het antwoord te vinden op vragen zoals: waarom ben ik hier? Wat is het doel van het leven? In het centrum kunnen mensen in alle vrijheid komen. Ik vertel mijn verhaal en daar kunnen de toehoorders hun eigen ding mee doen. Ik ga de mensen stimuleren om zelf na te denken en om zelf op onderzoek te gaan. Ik zal nooit zeggen: ’Zo zit het’, want ik ben zelf ook nog in ontwikkeling. Je moet altijd je eigen weg in het universum vinden en niet alles klakkeloos geloven wat je leest of hoort.”

 

Niet voor gek verklaard

Marco van Campenhout verhuist in 2012 van Almere naar de Achterhoek. Op het moment werkt hij bij de sterrenwacht in Dordrecht en geeft hij astronomieles op scholen. Thuis bekijkt hij met apparatuur vanaf zijn balkon en met behulp van het internet de hemel. Marco: “De kosmos is een bal van energie. Daar kun je alles uit creëren. De kosmos is ook liefde. Er komt veel moois bij kijken als je je bewustzijn uitbreidt: de kosmos wordt dan mooier en mooier; hij is oneindig mooi. De kosmos is alles wat bestaat. Alles wat je wel en niet ziet en alles wat je voelt. Ik droom veel en lees veel in boeken en artikelen op internet. Mensen zoeken naar nieuwe spirituele dingen. Dat doen ze, omdat ze niet meer naar de kerk gaan. Ik hoor heel vaak van mensen: ‘Ik heb het nog nooit over dit gehad. Bij jou leg ik het op tafel’. Ja, bij mij kan dat. Bij mij worden mensen niet voor gek verklaard.”

 

Vrij

“Mijn spirituele ontwikkeling is begonnen toen ik als kind de kinderbijbel las. Op een plaatje stond naast Jezus een beest. Ik vroeg aan mijn oma ‘Wat is dat?’. Mij oma antwoordde dat dat de duivel was. Ik kon er nachten niet van slapen. Als puber las ik een keer een artikel in de krant over een meisje dat bezeten was van de duivel. Ik was daar lang erg mee bezig. Kan dat dan echt? Ik heb mij altijd aangetrokken gevoeld tot Jezus. Later las ik het inspirerende boek ‘Meesters van het Verre Oosten’ van Baird T. Spalding. Ik vind dat mensen liefdevol moeten blijven, ook als het tegenzit. Sommige mensen hebben niks met spiritualiteit en zijn boos op God. Boos, omdat er zoveel ellende gebeurt. Daarbij vergeten ze dat God een energie is die alles vrijlaat. De vrijheid van de mens is ongelooflijk belangrijk.  Ik leer door boeken en mensen die op mijn pad komen. Ik maak liever één iemand echt gelukkig dan een miljoen half. Ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. Als alles een is, weet en voelt iedereen dat je je afvraagt bij alles wat je doet: wat zou liefde doen? Als je dat doet, zit je altijd op het goed pad. Dit is de oplossing van al onze problemen.”

 

Marco van Campenhout vindt vrijheid ongelooflijk belangrijk.

 

 

 

 

 

Wil je ook je (te) gekke verhaal kwijt, mail dan naar info@rabarbara.nl.

 

Poëziekaarten ‘De reis van woord & daad’

Leuk nieuws! Ik heb weer poëziekaarten gemaakt en ik ben er supertrots op! Dit keer zijn ze het product van een samenwerking van Boef en mij. Hij heeft de foto’s geschoten en ik de gedichten geschreven. Ik ben heel blij dat we nu iets samen in de wereld zetten als ‘De reis van woord & daad’. De foto’s zijn gemaakt tijdens onze vakanties en de thematiek is iets lichter en luchtiger dan bij ‘Ondermaans verdriet’. Ze zijn voor 1 euro per stuk bij mij te bestellen via info@rabarbara.nl. Daarnaast zijn ze te koop bij Het Stenen Museumwinkeltje en Lokalen in Lichtenvoorde en de Koppelkerk in Bredevoort.

Stukjes van de poëziekaarten ‘De reis van woord & daad’.

De ontsnapping van Gerjon Gijsbers

Mijn leven vangen in verhaaltjes. Ik doe het graag. En zie mijn verhalen dan het liefst terug gebundeld op thema in mooie boeken. Ook lees ik graag verhalen van anderen mensen. Over hun leven. Over hun hemel en hel. Over hun rare gewoontes en bijzondere passies. En vooral: over hun lessen.

 

Ik keek naar boven en had geen idee

Met een dramatische lach las ik de zwartgallige radiogollums van Gerjon Gijsbers in ‘Ik keek naar boven en had geen idee’. Het boek met een mooie vrolijk gekleurde fotokaft en geel leeslint zag ik liggen tijdens een van mijn vele bezoekjes aan de Koppelkerk in boekenstad Bredevoort. De dame achter de toonbank wist mij te vertellen dat zijn humor echt de moeite waard is en dat hij een bekende schrijver in de omgeving is, ook al had ik nog nooit van hem gehoord. Tja, je kan ook niet alles weten. In zijn columns verweeft hij zinnen uit songteksten in zijn gedachten en leven en heeft hij elke week wel een lied heeft waar hij zijn gollums, zo noemt hij zijn colums, aan ophangt. Deze gollums leest hij wekelijks voor op de plaatselijke radiozender voor het programma LoadFM om 22.30 uur. De beste zestig zijn in dit boek verzameld. Hij schrijft over zijn ervaringen met de studie Nederlands, werken in een The English Bookshop, brandt veelvuldig kaarsjes in de kerk, wordt door zijn lange haren voor Jezus of Marilyn Manson aangezien, verblijft in het ziekenhuis met suiker, neemt vreemdelingen in huis, legt uit waarom hij een zwak voor de underdog heeft en blijkt hij een heel klein hartje te hebben als zijn kat Simba doodgaat.

 

Groeiende schrijfervaring

De gollums beginnen op 06-07-2012 en de laatste in het boek is van 31-07-2015. Gaandeweg worden ze langer en merk je dat de schrijver meer schrijfervaring heeft opgedaan: de stukken zitten steeds knapper, kunstiger en vloeiender in elkaar. Heel mooi om zo een schrijfontwikkeling mee te lezen en steeds harder om de grappen te lachen.

 

Lokken en uitdagen

Het mooie vind ik dat Gerjon in Aalten woont, een plaats bij mij in de buurt, en dat hij plekken bezoekt die ik ook ken, zoals Bredevoort en Nijmegen. Net als ik heeft hij Nederlands gestudeerd. Ik zocht in het begin al lezend naar overeenkomsten, maar stuitte daarin eigenlijk alleen op verschillen. Ja, ook ik zoek mijn heil in het opschrijven van woorden, maar ben eerder een ‘vredelievende’ schrijfster die haar hand troostend uitsteekt door haar woorden heen. Gerjon heeft een zwartgallige humor, die zeker aansprekend is, maar die ook de controverse zoekt. Hij lokt en daagt uit om een andere mening te geven, bijvoorbeeld over het geloof, of om zijn visie al proostend en rokend uit te vergroten. Daarbij krijgt hij de lezers zeker op zijn grimlachende hand. Hij geeft in zijn gollum van 20-09-2013 bijvoorbeeld zijn mening over het feminisme naar aanleiding van zijn interesse in Hildegard von Bingen en Jeanne d’Arc:”Voor alle vrouwen die zich als vrouw willen bewijzen: houd je verre van feminisme en trek je eigen plan. Trek een harnas aan, meng je in de strijd, slinger een gitaar om je nek, ga achter een piano zitten of ga desnoods rondhoereren, maar laat dat laatste geen voorwaarde zijn om iets te bereiken. Ga op zoek naar je eigen talent, benut het en buit het uit.”

 

Ontsnappen

Als motto staat een zin uit het lied ‘No rain’ van Blind Melon in het boek: ”And all I can do is read a book to stay awake, and it rips my life away, but it’s a great escape.” En ik denk dat dat bewust of onbewust ook de les is die Gerjon ons wil meegeven. Boeken en schrijven kunnen je helpen om aan het niet altijd mooie leven te ontsnappen. Ze geven het leven vorm en kunnen je steunen in moeilijke tijden.

 

Truttig kopje kruidenthee

Met Gerjons boek was ik even ontsnapt uit de werkelijkheid en droomde ik van een leven als schrijfster die ook haar columns op de radio voordraagt. Maar dan niet-rokend en zonder drank. Met een truttig kopje kruidenthee.

 

Een boek om even in te ontsnappen!