Kiekeboe!

Rabarbara is van vele woordmarkten thuis: ze interviewt en verslaat voor Achterhoek Nieuws, schrijft columns voor Trikker, geeft een schrijfcafé in de Bibliotheek Oost-Achterhoek, gaat op pad met haar typemachine voor live proëzie en beleeft avonturen met haar pen. Op dit blog is alles en meer te volgen. Onderstaand filmpje is gemaakt door Het Dichterscollectief dat geïnspireerd raakte door haar Rabarbara Pen!

 

 

Rabarbara interviewt Joan Ederveen voor een achtergrondartikel. Foto: Esther te Brake.

Brief van en brief aan Marja

Met een brief aan Marja startte ik een maand geleden mijn project typ-je-lief. Inmiddels ben ik ook een correspondentie met Meester Marius begonnen. Hij is nu vijf weken vakantie aan het vieren vernam ik via een modern communicatiemiddel. Mijn antwoord op zijn mooie brief die hij mij per post stuurde, bewaar ik voor een passender moment. Even geduld dus allemaal!

Een tijdje terug viel er een handgeschreven antwoord van Marja in mijn brievenbus. De mooi met zilveren sterren versierde enveloppe bevatte een heus schoolschriftenblaadje met pakkende woorden. Vanavond tikte ik na een smakelijke barbecue met Boef en espresso toe mijn antwoord aan haar op heus groeipapier. Van het bestaan van dit papier hoorde ik onlangs van een vriendin. Omdat Marja biologe is, leek het mij echt passend om haar een brief te sturen die na goede zorgen verandert in een veldboeket!

Dit is de voorkant van de brief die Marja aan mij schreef.
Dit is de achterkant van de brief die Marja aan mij schreef.
Dit is de brief die ik aan Marja op groeipapier getikt heb.

 

 

 

Brieven van Meester Marius

Rabarbara is blij! Naar aanleiding van mijn vorige blog kreeg ik veel reacties. Een wel hele leuke is van mijn jeugdvriend Marius. Hij kroop na het verschijnen van mijn typsel gelijk achter zijn typemachines om brieven aan mij te tikken. Een heuse correspondentie is geboren, want zoals jullie wel zullen begrijpen ga ik Meester Marius (zo noemt hij zichzelf tegenwoordig) mooie brieven  terugtypen. Hij moet zijn brievenbus de komende tijd maar goed in de gaten houden! Het zal mij benieuwen of we onze ‘jeugdstrijd’ aangaande het patent op een gemaakte geniale uitvinding eindelijk kunnen uitpraten. Het valt mij trouwens mee dat hij mij nu geen ‘spin’ meer noemt! Rare bijnaam eigenlijk, want we verzamelden voornamelijk slakken waar we ‘hardloopwedstrijden’ mee deden.

Van zijn brieven en typemachines heeft Meester Marius mooie foto’s gemaakt die ik met trots met jullie deel. Wordt vervolgd.

 

De brief de Meester Marius achter zijn Olympia aan mij typte.
De Olympia Monica de Luxe van Meester Marius
De brief van Meester Marius in de Olympia
De oude Vendex 800 van Meester Marius.
Een bericht van Meester Marius in de oude Vendex 800.
De elektronische schrijfmachine van Meester Marius.
Een brief op de elektronische schrijfmachine van Meester Marius.

Start van typ-je-lief

Brieven krijgen is leuk! Een fan van post ben ik altijd geweest. Als tiener had ik veel penvriendinnen en als jongvolwassene stuurde ik veel mensen om de haverklap kaartjes met een lieve, persoonlijke of grappige boodschap.  Met de regelmaat van de klok kreeg ik antwoord terug. Als er bij mij wat in de brievenbus valt, maakt mijn hart na al die jaren nog steeds een vreugdedansje.

Vandaag de dag wordt er door de komst van internet nog maar weinig met de post verstuurd. Terwijl het juist zo leuk is om een fysieke brief of kaart te ontvangen. Zelf stuur ik af en toe nog steeds kaartjes, maar veel minder vaak dan vroeger. En dan niet met Kerst. Nee. Gewoon tussen de bedrijven door, als niemand het verwacht.

 

De voorkant van de kaart die Marja mij gaf.

Een tijdje terug kreeg ik van Marja een kaart met het verzoek om haar terug te schrijven om zo de nieuwe Plien en Bianca te worden. Natuurlijk was ik gelijk enthousiast, maar ik moest even broeden op de juiste vorm.

 

De persoonlijke tekst van Marja

 

Nadat het idee even in de week had gelegen kwam ik op een leuk idee: ik ga haar niet terugschrijven, maar terugtypen op de typemachine die ik pas via Marktplaats op de kop heb getikt. En dat doe ik dan op mooi, gekleurd papier, in een nette enveloppe, met een postzegel van mijn Rabarbara Pen en voorzien van een lakzegel met mijn logo (gekregen van Boef voor mijn verjaardag). Zo wordt alles heel persoonlijk en sta ik bewust stil bij Marja aan wie ik bijna foutloos de volgende brief typ:

 

De eerste brief die ik bijna foutloos aan Marja typ.

Het lijkt mij leuk om de persoonlijke post weer nieuw leven in te blazen.  Daarom het ik typ-je-lief bedacht. Dus naast deze correspondentie met Marja, die ik uiteraard hier op mijn blog ga delen (oude gewoontes gemixt met nieuwe techniek), ben ik op zoek naar mensen die leuke, grappige, serieuze op maat gemaakte en verrassende post van mij willen ontvangen of iemand een door mij getypte en daarmee bijzondere brief willen sturen. Omdat ik niet van de wind kan leven, vraag ik hiervoor 4,95 euro. Daarvoor krijg  je:

  • een persoonlijk getypte brief op gekleurd papier
  • een nette enveloppe
  • een Rabarbara Pen postzegel
  • een Rabarbara lakzegel op de enveloppe

Als je zelf een brief wilt typen op mijn typemachine of hulp wilt bij het schrijven van een persoonlijke brief ben je welkom in mijn kantoor. De kosten daarvan gaan in overleg. Voor een hele correspondentie met mij gelden speciale tarieven.

 

De attributen die ik gebruik voor typ-je-lief

 

 

 

 

 

 

 

Rabarbara tentoongesteld op Erfgoedfestival

Wow! Wat hang ik levensgroot op station Ede-Wageningen (tot en met 22 juli)! En dan ook nog in het provinciehuis Arnhem (23 mei – 13 juni) en Marechausseemuseum in Buren (16 juni-2 september). Ik had er geen idee van dat het Erfgoedfestival zulke grote borden zou maken.

Informatie over de tentoonstelling ‘Over Grenzen’ op station Ede-Wagenigen.

 

Rabarbara staat trots onder haar foto op station Ede-Wagenigen.

Fotoalbum Rabarbara’s Pen Op Avontuur

Het was een pittig klusje, maar ik heb het met plezier voor elkaar gekregen. Er is nu een fotoalbum van Rabarbara’s Pen Op Avontuur! Ik heb de foto’s van afgelopen jaar verzameld, in het boek gezet en van onderschrift voorzien. Graag wil ik iedereen bedanken voor hun bijdrage. Zonder jullie had de pen nooit zoveel avonturen beleefd! Natuurlijk mag de pen nog steeds op avontuur gaan. Graag zelfs! Misschien maak ik volgend jaar nog wel een album ervan. Op het moment ben ik aan het broeden op iets anders ludieks. Genoeg ideeën. Welke gaat het halen? Wordt vervolgd.

Nieuwsgierig naar het album? Klik op de link!

https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken/e5ba2384-218d-433f-a04d-5f7e6c7e21fe

Een collage van de foto’s van Rabarbara’s Pen Op Avontuur.

 

 

Erfgoedfestival vertelt verhalen over grenzen van Gelderland

‘Een grens lijkt een barrière, maar nodigt je uit om een volgende stap te zetten’

 

We hebben allemaal een verhaal, een geschiedenis. Sommigen hebben al een heel leven vol anekdotes achter de rug, anderen wacht nog een dichtrijke toekomst. Ook de provincie Gelderland heeft een verhaal en dat bestaat uit allemaal kleine vertellingen. Ze heeft een rijke historie en nog een heel wat jaartjes voor de boeg. Tot het einde der tijden als het goed is; we kunnen namelijk niet in een glazen bol kijken. Dit jaar is van 23 mei tot en met 22 juli het vijfde Erfgoedfestival. Het thema is ‘Grenzen’.  Twee maanden lang wordt de betekenis van grenzen in de regio verkend. Waar liepen ze ooit, en waar lopen ze nu? Wie kwamen er in de loop van de tijd over de grens naar onze streken en wie vertrokken er naar elders? En wat betekenen grenzen eigenlijk in het leven van alledag? “Grenzen nodigen uit,” vertelt festivaldirecteur Dolly Verhoeven tijdens de previewtrip voor bloggers en vloggers, ”Een grens lijkt een barrière, maar nodigt je uit om een volgende stap te zetten. In de geschiedenins van Gelderland hebben grenzen altijd een belangrijke rol gespeeld. Grenzen zijn er in veel verschillende vormen: een lijn op een kaart, een slagboom aan een grens, een rivier in het landschap. We beschouwen ze vaak als stabiel en vanzelfsprekend, maar de geschiedenis laat zien dat grenzen in werkelijkheid voortdurend veranderen.” Het Erfgoedfestival heeft mensen en organisaties gevraagd hun visie op het thema ‘Grenzen’ te vertellen. Het resultaat is ruim 200 activiteiten met uiteenlopende en boeiende verhalen. Zelf heeft het Erfgoedfestival ook een vijftal programma’s ontwikkeld: ‘vier kerken, één verhaal’, RoMein Craft, Fietsen over grenzen, Theater over grenzen en Gelderlanders over grenzen.

Dit zijn de folders van het verhaal van vier kerken die het Erfgoedfestival heeft gemaakt. Foto: Barbara Pavinati

Vier kerken, één verhaal

Er is een expositie-vierluik genaamd ‘Vier kerken, één verhaal’ in de kerken van de vier voormalige hoofdsteden van het hertogdom Gelre: Arnhem, Nijmegen, Zutphen en Roermond. Aan de hand van een korte film, een grote kijkkaart waarop wetenswaardigheden staan uit de geschiedenis van de vier kwartieren en een wandelroute door de kerk kunnen de bezoekers de sporen van het hertogdom ontdekken.

 

RoMein Craft.

In zeven verschillende musea kan je de allereerste grenzen van Gelderland verkennen met Minecraft: de Romeinse Limes. Langs deze grenzen zijn archeologische vondsten van Romeinse legerkampioenen, nederzettingen en woningen gevonden. Het computerspel vindt plaats onder leiding van gameprofessionals en archeologen.

 

Fietsen over Grenzen

Je kan fietsen over de grenzen van Gelderland en door het vroegere Overkwartier (Limburg en Noordrijn-Westfalen).  Al fietsend steek je lands- en provinciegrenzen over en beleef je de veelzijdigheid van de Achterhoek, de Veluwe, het Rivierengebied en het Overkwartier. Samen vormden deze gebieden ooit het hertogdom Gelre. De route is in totaal 900 kilometer en opgedeeld in 43 trajecten van 20 tot 30 kilometer. Je kan elk traject afzonderlijk fietsen. Er zijn allerlei activiteiten langs de route, zoals tentoonstellingen en rondleidingen.

 

 

De theatermakers vertellen aan het strand van Beuningen bevlogen over hun voorstelling die je vooral moet ervaren. Foto: Barbara Pavinati

 

Theater over Grenzen

Er zijn tien locatievoorstellingen van theater op historische plekken. De locaties van de voorstellingen liggen verspreid in Gelderland, met het accent op kleinere plaatsen en grensregio’s. Een voorbeeld van een theatervoorstelling is ‘De rivier, de grens’ van theater Over en Weer. Hij wordt gehouden in de uiterwaarden van Beuningen en Slijk-Ewijk. Aan weerszijden van de Waal worden vier kleine theatervoorstellingen gespeeld waarbij de bezoekers met een pontje naar de overkant worden gebracht door de veerman én weer terug. De vier scènes dragen de volgende namen: De Wolf is terug!, Het verdriet van de parlevinker, Romeo & Julia minimusical, Door de storm gegrepen. Het landschap maakt deel uit van het decor. In het verleden heeft de hoogte van het water invloed gehad op de uitvoering van andere stukken van het theatergezelschap. Een keer dreigde het water te laag te zijn, maar een andere keer was het juist te hoog. Dit inspelen op de elementen geeft de voorstelling een extra dimensie. Het stuk is echt ervaringstheater dat je moet voelen en ik nodig je dan ook graag uit om dat in juni te gaan doen. De theatermakers zien de rivier als een grens en willen een wisselwerking met de verhalen aan de overkant krijgen. Ze willen mensen samenbrengen en hun wereld vergroten.

Gelderlanders over grenzen

Verhalen van bekende en minder bekende (historische) Gelderlanders die van en naar de provincie vertrokken zijn opgeschreven. Deze 77 portretten  kan je online lezen, maar ook bewonderen tijdens een pop-up tentoonstelling in Apeldoorn, Arnhem, Ede-Wageningen en Buren. Ook mijn verhaal een stadse woordenkunstenaar in de Achterhoek staat staat op de site van het festival en doet mee aan de tentoonstelling. Ik, die het wilde westen verruilde voor de op haar eigen manier bruisende Achterhoek, ervaarde in eerste instantie geen grens. Al integrerend merkte ik dat er wel degelijk een cultuurverschil was, maar dat heb ik op mijn eigen manier overwonnen. De mogelijkheden in de Achterhoek zijn namelijk grenzeloos. Wat zal mijn volgende stap zijn? Welke grenzen ga ik nog meer verleggen? En wat voor verhalen vloeien daaruit dan voort?

De bloggers en vloggers van de previewtrip op het strand bij Beuningen. Foto: Barbara Pavinati